donderdag 21 oktober 2010

sokjes


Mijnheertje Woelwater is gearriveerd ! En in tegenstelling tot zijn woelige verblijf binnenbuiks is hij in de buitenbuikse wereld de rust zelve.

De rode slofjes zaten ooit aan mijn voetjes en werden gebreid door oma Oma. Het zijn super-slofjes, want ze blijven echt aan wriemelende babyvoeten zitten, iets wat met andere modelletjes meestal niet het geval is. Mijn overgrootmoeder leerde deze slofjes breien in Engeland tijdens de Eerste Wereldoorlog. Mijn oma leerde ze later ook breien en zij leerde het weer aan mijn mama (oma Oma). En toen Mijnheertje Koekepeertje geboren werd, leerde ik het eindelijk ook. 't Zijn dus echt wel heel bijzondere slofjes. Mijnheertje Woelwater heeft dus een hele familiegeschiedenis aan zijn voeten zitten, maar daar is hij zich (gelukkig) niet van bewust.

dinsdag 12 oktober 2010

spook



Wat een teleurstelling toen bleek dat ik geen fijn sponzen tricot meer had vrijdag. Maar niet getreurd: oma Oma had nog een oud flanellen laken en dat is zacht genoeg om spookjes van te maken. Mijnheertje Woelwater heeft nu dus eindelijk een knuffel. Hij mag echt wel komen...

Ra, ra, ra,... wat staat er aan de andere kant van het label? ;-)

vrijdag 8 oktober 2010

moederschapsrust - dag 1

Hé, hé, eindelijk is het dan zover. De komende zes maanden hoef ik niet meer te werken. Vandaag dag 1 van mijn moederschapsrust en zolang Mijnheertje Woelwater niet komt, heb ik mezelf voorgenomen om eindelijk ook weer eens aan huisvlijt te doen. Dat was al bijna net zolang geleden als ik zwanger ben.

Eigenlijk stond er een knuffelspook op het programma voor vandaag, maar toen ik de verhuisdozen met 'stofjes' uitpakte bleek mijn fijne sponzen tricot op. Dus werd het dit:

Een 'medaille' voor grote broer voor als het zover is. Inspiratie haalde ik bij mijnes. Ik ben niet helemaal tevreden met de netheid van de letters, maar kom. Aan de achterkant naaide ik een mini-sluitspeld zodat Mijnheertje Koekepeertje hem trots kan opspelden: