smokkelwaar

Bij Spiegelstiksels las ik dat ze dit jaar hard haar best wil doen om de stoffenvoorraad weg te werken. De stoffenvoorraad hier ten huize valt eigenlijk best mee, vind ik: slechts één schap in de Kewox-kast. Maar toch: stof kan beter geen stof liggen vergaren, de kwaliteit wordt er niet beter op met de jaren. Er zitten bovendien lappen stof tussen die gekocht werden toen ik nog zwanger rondwaggelde of baby's wiegde en die tijd ligt al lang achter mij. Die lappen worden stilaan te klein om er nog iets voor de Mijnheertjes uit te knippen. Gelukkig is er nog een klein metekindje en een klein nichtje. Maar die groeien als kool, dus die kleine lappen stof moeten met spoed verknipt worden.

Hoog tijd om te destashen. Ik postte dat ik voorzichtig zou beginnen met 1 weg / 1 nieuw, maar ondertussen zijn er al wat stofjes opgebruikt en heb ik nog geen nieuwe gekocht. Eerlijk is eerlijk: ik doe het vooral omdat ik graag eens zonder schuldgevoel nieuwe stofjes wil kopen. Dus probeer ik momenteel de knip nog wat langer op de portefeuille te houden en met makkelijke projecten die veel stof vragen mijn voorraad in een sneltempo te doen slinken. Zoals u zometeen kan lezen, smokkelde ik onderweg echter een nieuw stofje binnen én snel weer buiten.

Project nummer 1 stond op mijn projectenlijst voor 2014. Nu zijn we al even 2015, dus probeerde ik in de gauwte de laatste items van die lijst te schrappen. Na een miskoop kreeg ik van Oma Nele een lap stevige, felgroene stof met bloemetjes met de boodschap "om kussen of zo mee te maken voor Anna" (die toen nog gewoon Nancy heette). Toen Mijnheer T het lotje van kleine Anna trok bij de familiale kerstcadeautjesloterij, was het voor mij de perfecte gelegenheid om de stof eindelijk te verknippen. Voor alle duidelijkheid, wij vierden pas kerst begin maart.
Er werden drie kussenslopen genaaid volgens het beproefde recept en koos telkens een ander kleurtje paspel. Mama Anna was heimelijk jaloers op zoveel kleur en zachtheid. Dus maakte ik alvast een mental note voor het volgende kerstfeest...

Voor het tweede project smokkelde ik dus een beetje.
De jongens mochten dit weekend samen naar een verjaardagspartijtje van een vriendje op school. De mama van het feestvarkentje kruipt zelf ook geregeld achter de naaimachine, dus een zelfgemaakt cadeautje zou bij zoonlief vast ook wel in goede aarde vallen. Na even poolshoogte te nemen over mogelijke verkleedpartijen en een enthousiaste reactie later, dook ik in het verkleedklerenboek van La Maison Victor. De cape vond ik een tof idee, daar kunnen ze veel kanten mee uit. En daar kruipt veel stof in, ha!
Een paddenstoelenstofje dat hier al jaren ligt en ondertussen niet meteen een project kreeg toegewezen, viste ik uit de stapel. De lap groene stof smokkelde ik van De Stoffenkamer het huis binnen en even later al weer buiten. Het excuus: ik had echt geen lap bijpassende stof die groot genoeg was. Het is een leuk en snel-klaar naaiproject. De Mijnheertjes staan al aan te schuiven om hun eigen exemplaar af te halen.

 

De stand staat op 3 - 1 (out / in).

Het Grote Verkleedplan / aflevering 2

Na iets typisch voor jongens, maakte ik ook iets voor de meisjes in de klas van Mijnheer O: een prinsessenjurk met kroontje.

Dat dacht ik althans, dat de meisjes ook aan hun trekken zouden komen. Zonder knoopje en zonder zoompje wou ik de prinsessenjurk namelijk alvast eens passen op een kinderlijf. Mijnheer O laat zich gewillig in een prinsessenjurk hijsen, om die vervolgens niet meer te willen uittrekken. Rondhuppelen in een prinsessenjurk is zelfs cool. 't Zijn zijn woorden, niet de mijne.

Het patroon voor de prinsessenjurk vond ik in Patrones, alwaar het een uitermate kitscherig glinsterend lila geval is. Ik verwerkte een lap zwart met rode geborduurde rozenknoppen uit de stoffenvoorraad voor een iets gedistingeerdere prinses. De stof is een aankoop uit mijn gedistingeerde periode, maar die ligt gelukkig al een eind achter ons.







Het kroontje maakte ik volgens het patroon van Small Things. Voor een mooi kroontje zonder naden heb je wel een grote lap vilt nodig, groter dan de A4-tjes die je doorgaans in de knutselwinkels vindt. Goedkoop synthetisch vilt aan de meter vond ik bij Bij vilt enzo.

Het Grote Verkleedplan | aflevering 1

Een gesprek een paar weken geleden in het klasje van Mijnheer O.
- O verjaart binnenkort en als klaskado zou ik graag iets maken voor de klas. Had je iets in gedachten?
[De juf denkt diep na.]
- Verkleedkleren... of kussens, of...
Oh ja, verkleedkleren. Dat is een goed idee, want dat hebben we eigenlijk nog niet.

De verjaardag van Mijnheer O is intussen verstreken en dus werd het hoog tijd om het Grote Verkleedplan ook daadwerkelijk uit te voeren. Ik keek de afgelopen weken op mijn prikbord, snuisterde in een paar naaimagazines en kocht zelfs een boekje over verkleedkleren maken. Zo verzamelde ik allerlei leuke uitvoerbare en minder uitvoerbare ideeën. De bedoeling is om eerst wat lappen stof uit de voorraad weg te werken. Lap 1 is een restje donkergrijze gekookte wol. Daar zag ik wel een cowboyhesje in. Je kan het patroon van Made gebruiken, maar ik had geen printer in de buurt, dus nam ik een trui van Mijnheer O en tekende iets wat er op leek. Van een restje rode vilt en enkele pailletten toverde ik een ster op de borst.



Biasband langs de randen is waarschijnlijk heel erg netjes, maar een cowboy hoeft niet netjes te zijn en ik wou snel resultaat. Dus schooide ik zilverdraad bij Oma oma en werkte ik de randen af met de overlocksteek van mijn naaimachine. Ik schooide ook nog een stofje met rode ruitjes bij Oma oma voor een sjaaltje.
Een foto van de eindfase met de zilverdraad en het sjaaltje is nog onderweg, want ik deed ijverig verder met aflevering 2 in plaats van foto's te maken.