vrijdag 20 februari 2015

de gelukkige huisvrouw

Ons huishouden loopt op rolletjes dankzij een heel belangrijke beslissing van twee jaar geleden. En ik leef bij de gratie van planning, lijstjes en routine.

de gelukkige huisvrouw

Lange tijd was mijn huis het huis uit de quote 'This house was clean last week (sorry you missed it)'. Maar ik stelde keer op keer vast dat ik zelf blij en opgeruimd werd van een opgeruimd en proper huis, als mij dat eens lukte. En dus probeerde ik daar stap voor stap iets aan te veranderen.

Belangrijke aanvulling op bovenstaande: ik wordt enkel blij en opgeruimd van een proper huis als ik dat zelf heb gedaan. We probeerden een tijdje een poetsvrouw uit, maar ik na verloop van tijd werd ik daar vooral kregelig van (soms ontdekte ik nog wel eens een vlek en mijn spullen stonden altijd weer anders geschikt) en ook wel een beetje krenterig. Dus werd de poetsvrouw aan de deur gezet. Wat we zelf doen, doen we beter, nietwaar.

Tip nummer 1: neem een vriendin die een veel netter huis heeft dan het jouwe. Ga daar geregeld eens op bezoek. Bij thuiskomst krijg ik dan namelijk altijd de kriebels om er in te vliegen. En mijn huis zal nooit zo netjes worden als het hare, daar zijn we te verschillende voor, maar mijn huis heeft duidelijk deugd van haar invloed. Als ik er weer eens de kantjes van afgelopen heb, denk ik soms 'Kom, we gaan een Lieske doen'.

Sinds begin dit jaar ontwikkelde ik reeds een fijne routine voor de keuken. Verder stofzuig ik beneden alvast eens halverwege de week, maar elke dag stofzuigen zou eigenlijk nog beter zijn. Het hele huis wordt op vrijdag onder handen genomen. Ik begin mijn poetsdag altijd met een klusje van mijn lijstje met dingen-die-eens-zouden-moeten-gebeuren-maar-er-anders-niet-van-komen, lees: de koelkast poetsen, de vriezer ontdooien, de bovenkant van de kleerkasten afstoffen, de ramen lappen, de kapstok uitmesten,... Daarna geef ik het hele huis een beurt: stofzuigen en opruimen. Afwisselend krijgt 'den beneden' of 'den boven' extra aandacht: de badkamer onder handen nemen (den boven) of eens met een sopje rondgaan (den beneden) en een dweil slaan.
Toegegeven, ik stop tegenwoordig redelijk wat tijd in opruimen en poetsen, maar ik geniet er ook van. Op vrijdag heb ik het huis immers voor mij alleen en dus doe ik alles op mijn eigen tempo, mijn eigen manier en vaak met iets interessants of een leuk muziekje erbij. Ondertussen heb massa's tijd om na te denken. Zo kan ik bijvoorbeeld nadenken over wat ik de komende week ga klaarmaken, over het werk, over welke leuke dingen ik met de Mijnheertjes kan gaan doen na schooltijd of over boodschappen die dat weekend nog gedaan moeten worden.

De boodschappen dus. De afdeling Groenten & Fruit worden wekelijks aangevuld door een pakket, dat door Manlief op donderdagavond wordt opgehaald. De afdeling Droge Voeding wordt één keer per maand aangevuld na een bezoekje aan de supermarkt. Mijn boodschappenlijstje maak ik op in de volgorde van mijn route door de supermarkt. Heel vervelend wanneer ze besluiten alles eens op een andere plaats te zetten...
De afdeling Verse Voeding wordt eens in de twee weken bevoorraad en verder maak ik wel eens een tussenstop bij de supermarkt op de terugweg naar huis om nog net dat bakje zongedroogde tomaatjes, dat bladerdeeg of die verse vis te halen die ik wil gebruiken in het avondeten.

Wat mij de afgelopen twee jaar vooral veel tijd heeft bespaard is dat alles dicht bij huis is. Mijn voornaamste criterium voor een nieuwe job was 'op fietsafstand'. Dat bespaarde mij niet alleen heel wat reistijd, maar ik had meteen ook mijn portie lichaamsbeweging op zitten. En ondertussen heb ik veel tijd om na te denken...alweer.
Andere tijd en stress besparende maatregelen hier ten huize zijn mijn kaarten- en winkelbak. De winkelbak bestaat uit een grote doos waarin ik een voorraadje cadeautjes bewaar. Telkens als ik ergens iets zie waarvan ik denk 'dat is nu net iets voor X', dan koop ik dat gewoon en stop het in die doos en hou daar ook een lijstje van bij. Op het moment dat ik dan echt een cadeautje nodig heb als de verjaardag van X in de buurt komt of als kerst nadert, dan neem ik mijn lijstje erbij en ga winkelen in mijn eigen huis. Soms eindig ik met kerst wel eens met veel cadeautjes, maar daar hoorde ik niemand over klagen.


woensdag 18 februari 2015

hoe eten we vandaag?

De vragen:
Wat zijn jullie favoriete gezonde gerechten? Trekken jullie elke dag tijd uit om vers te koken? Doe je dat met plezier of is dat zo'n noodzakelijk kwaad?

De antwoorden:

mijn kookhistorie:
- tot 2010 ongeveer maakte ik eten
- toen Jeroen in mijn leven kwam, begon ik te koken
- in 2012 leerde ik goed eten, dankzij Dorien. Ik was meteen 'verknockaert' aan haar boek. Curryspruitjes en pompoenpilav zijn mijn favorieten.

goed eten

hoe eten we vandaag?
- eten is heel erg belangrijk in mijn leven
- op tijd eten is nog veel belangrijker in mijn leven (I'm sorry for what I said when I was hungry)
- om 18u moet het eten op tafel staan (zodat de kinders op tijd naar bed kunnen)
- tussen 17u en 18u moeten ze mij met rust laten zodat ik kan koken
- ik kook (bijna) altijd, omdat ik dat graag doe
- we hebben een groenten- & fruitabonnement
- ik werk halftijds
- ik kook (bijna) iedere dag
- op maandag staat er altijd spaghetti op tafel, want dan werk ik een volle dag
- op donderdag werk ik ook een volle dag en dan eten we allemaal warm ' s middags: de Mijnheertjes bij Oma oma, de Man op het werk en ik buitenshuis
- ik denk dikwijls aan mij oma als ik aan het koken ben
- ik heb een schoonbroer die veeeeeel beter kan koken dan ik

koken

dinsdag 17 februari 2015

sweet 16

16
Mijn 16-jarige ik?
Daar weet ik niet zoveel meer over. Ik zou hard moeten zoeken naar foto's en notities om te weten hoe ik er toen uitzag, wat ik toen deed en wat er zoal in mijn hoofd omging.

Het eerste wat me te binnen schoot toen ik me mijn 16-jarige ik voor de geest probeerde te halen was dat ik toen moest beslissen welk keuzevak ik de laatste twee jaar van het middelbaar zou volgen. De ietwat vreemde keuzemogelijkheden voor mijn studierichting bestonden uit: biologie, Duits of Spaans. Toen was ik, gezien mijn liefde voor alles groeit en bloeit, ervan overtuigd dat ik Biologie zou gaan verder studeren, dus de keuze was snel gemaakt.
Een aantal jaar later heb ik die keuze grondig vervloekt. Ik ging namelijk Geschiedenis studeren in plaats van Biologie en daar kom je wel eens een Duitse tekst tegen. Ik kreeg er ooit een herexamen voor omdat ik die tekst niet helemaal had begrepen. Maar ook aan het studeren kwam een eind. En in het Duits kom ik nog steeds niet verder dan de bestelling van een appelstrudel met slagroom. Dat komt ooit nog wel eens van pas, zeker weten.
Er dook opnieuw enige wrevel over mijn keuze op toen ik een paar jaar geleden een rokje wou maken uit het Spaanse naaitijdschrift Patrones. Had ik maar Spaans gekozen, verzuchtte ik. Maar gelukkig had ik genoeg naaiervaring en verbeeldingskracht om de puzzel van patroondelen correct in elkaar te zetten. En het bleek bovendien een super praktisch fietsrokjesmodel te zijn dat op dit eigenste ogenblik opnieuw gebruikt wordt voor een winterse versie.
Misschien ben ik after all toch wel blij dat mijn 16-jarige ik voor biologie gekozen heeft zodat termen als eutrofiëring en mitochondriën mij vertrouwd in de oren klinken. Daar heeft een mens vandaag de dag toch nog altijd iets aan.

Het volgende wat in mijn hoofd opkwam terwijl ik mijmerde over 16 zijn, was dat toen in de zomervakantie mijn beste vriendin verhuisde naar Oostende, maar dat er in september al een nieuwe vriendin klaar stond uit... Oostende. Ik werd weer gewoon Annelies genoemd in plaats van Lies, om alle verwarring te vermijden (ergens anders verliep dat gek genoeg omgekeerd).
Had toen iemand gezegd: binnen een jaar of twintig wordt je meter van haar tweede kindje, ik had het niet geloofd. Net zomin waarschijnlijk als ik had geloofd dat ik graag zou koken, getrouwd zou zijn, twee zonen zou hebben en op nog geen boogscheut van mijn ouderlijk huis zou gaan wonen. 't Kan verkeren...