Grote Vakantie!

Goede voornemens zijn er ook aan het einde van het schooljaar. Deze keer had ik namelijk het voornemen om iets te naaien voor de juf.
Maar plots zomerde het en bleek het eind juni te zijn. Dus borg ik de goede voornemens weer op en draaide op routine: koekjes bakken en boekjes vouwen. Daarmee kom je al een heel eind, zo blijkt.
Koekjes en boekjes dus morgen, bij de laatste zwaai...



Alhoewel de Mijnheertjes er weinig gebruik van hebben gemaakt, zou ik ze zo af en toe toch niet kunnen missen: de mensen die voor dag en dauw al klaar staan om kindjes op te vangen, 's middags hun bekertjes vol schenken en de occasionele plasbroeken verschonen. Dus naast de juffen, ook voor de heren en dames van de opvang een welverdiende fijne vakantie!

een klein dipje

Soms heb ik last van een klein dipje. Dan helpt een snel succesje me er gauw weer bovenop. De snijmat wordt bovengehaald en met wat overgebleven papier ligt er al gauw een stapeltje boekjes klaar waar ik meteen weer welgezind van wordt.
Een paar exemplaren zijn al voorbestemd als klein kadootje voor vrienden, schoonouders en schoonzus E. De rest vindt vroeg of laat ook wel een gepaste bestemmeling...

36

Vandaag vierden we m'n zusjes verjaardag. Naar het schijnt sneeuwde het 36 jaar geleden ook, maar niet zoveel als vandaag. De witte wereld kon wel wat kleur gebruiken, zo dacht ik, dus maakte ik een stapeltje lentepakjes: een voorraadpot uit mijn favoriete woonwinkel, een geel leren riempje, een zelfgemaakt notaboekje en een setje postkaarten.

de eindjes aan elkaar knopen

Als afscheidskadootje kreeg ik van de collega's een workshop boekjes maken in het MIAT. Ze weten dat, dat ik graag iets met mijn handen doe. Het paste ook compleet ik mij ontrafeld-filosofie: uitzoeken hoe je van losse blaadjes een leuk schriftje kan maken bijvoorbeeld.

Dus mag ik drie zaterdagen blaadjes vouwen en eindjes touw aan elkaar knopen. Ik zocht her en der in huis naar restjes papier om mee te oefenen. Enkele affiches van op het werk die eigenlijk dienst moesten doen als grote tekenbladen voor de Mijnheertjes, bleken na het versnijden eigenlijk wel een leuk effect te hebben. De afwisseling van details van de bedrukking en blanco bladzijden maken van het boekje meteen iets bijzonders.


Onder het vouwen en snijden door, moest ik plots aan mijn grootmoeder denken. Die bewaarde alle stukjes papier waar nog een blanco achterzijde aanzat. Van reclame over stukjes pakpapier tot brieven van de bank. Ze scheurde ze netjes tot bruikbare velletjes die ze bewaarde in een mandje. Zo had ze altijd een blaadje bij de hand om een receptje op te noteren of een boodschappenlijstje te maken. En zo was er voor ons ook altijd een velletje tekenpapier voor handen, met rafelige randjes en soms een beetje gekreukt.



De eerste proefexemplaren van mijn gerecycleerde affiches worden als dank richting Antwerpen gestuurd, voor de collega's. Die zijn ook gek van leuke schriftjes. Binnenkort krijg ik vast een bestelling doorgestuurd...