als dat maar goed komt...

Het is altijd een klein beetje toveren als je zo'n afzichtelijke aan elkaar genaaide hoop stof binnenstebuiten keert en er na wat recht trekken een wonderschoon ding tevoorschijn komt:

Zo'n omslagje voor het gezondsheidsboekje is al een hele poos een standaard kraamkado voor (vlaamse) baby's. Ze vallen erg in de smaak, waarschijnlijk omdat de mama's in kwestie er zo'n fijne reacties op krijgen. Ze vallen zelfs zo hard in de smaak dat er al speciaal naar gevraagd wordt of er eentje gemaakt zal worden als er een nieuwe spruit op komst is.

Vaak probeer ik om het omslagje af te stemmen op het geboortekaartje. Als je zelf dat geboortekaartje mag maken, is dat natuurlijk een groot voordeel. Nu ze er is, mag ik het eindelijk in volle glorie tonen:

Nancy rules!

Maanden hebben we geduldig gewacht, daarna weken uitgekeken om vervolgens nog dagen ongeduldig te wachten op het spetterende nieuws: ons nieuwe nichtje is geboren!

Ons gloednieuwe nichtje had een codenaam gekregen: Nancy. Ik was namelijk verantwoordelijk voor het geboortekaartje van ons gloednieuwe nichtje en vond 'naam' zo'n knullig alternatief bij de voorbereidende werken. 'Nancy' schreef ik op het eerste ontwerp, er redelijk zeker van dat dat niet op de shortlist stond bij mama & papa in spe.

Als kraamkadootje maakte ik van een restje vossenstof een superzacht knuffeldoekje dat ook een lusje heeft voor een fopspeentje:

Ik verborg ook nog een klein grapje:

[nancy]












vossenstof: vermiljoenshop
fleece: de stoffenkamer
patroon: Knippie 2013/5

welkom in 2014!

365 blanco dagen die voor ons liggen
laten we er iets moois van maken

PS het kaartje leest als een kalender voor 2014, voor wie nog late kerstwensen te versturen heeft, ligt er een pakketje van 10 kaartjes klaar - laat een reactie achter en ik pik er zondagavond een gelukkige uit

huwelijksbootje

Mijn schoonzussen trouwden vandaag. Voor u begint te dromen over een dubbelhuwelijk: mijn schoonzussen trouwden met elkaar.

Ruim op voorhand begon ik hier en daar al eens te snuisteren naar een leuke en originele huwelijkskaart. Het leek er sterk op dat ik mij zou moeten tevreden stellen met een 'neutrale' kaart, zo eentje waar een bos bloemen of een auto met 'just married' op staat. Want zowat alle 'koppelkaarten' toonden een klassieke bruid met bruidegom.

Maar waarom zou ik mij daar tevreden mee moeten stellen, dacht ik? Waarom zijn er geen kaarten die ook open en bloot twee bruiden of twee bruidegommen tonen? Als de reguliere kaartjesverkopers mij dat niet bieden, dan doe ik het zelf wel, dacht ik.

Omdat u misschien ook op zoek bent naar zo'n kaart, liet ik er maar meteen een stapeltje drukken. En ik hoop dat u ze en masse gaat versturen naar al die gelukkige bruiden.

de wind in de zeilen

Om er snel vanaf te zijn, liet ik zaterdagochtend de kurkdroge random number generator twee cijfertjes kiezen. Effi & Stien waren de gelukkigen (mailen jullie het adres waar ik het pakketje naartoe mag sturen?). Het weer zag er 's ochtends al zo stralend uit, dat ik geen zin meer had om ook nog een blogje te schrijven. Op zondagavond begon het een beetje te knagen dat ik jullie nog niets had laten weten. Al hadden jullie waarschijnlijk ook wel wat beters te doen dan blogs te lezen.

Vandaag was er ook nog iets anders...

Zeven jaar geleden ben ik om geheel onromantische redenen getrouwd. Wacht, zo onromantisch was het niet: ik had een trouwjurk en een (zelfgemaakt) bruidsboeket. En er was een handvol volk om dat te vieren. Vandaag lieten we onze huwelijksverjaardag -  zoals ieder jaar - geheel onromantisch voorbijgaan. Wacht, zo onromantisch was de dag niet: er was zon, veel zon, en er waren twee flinke zonen. En een Man natuurlijk, nog steeds...

Nummer vijf!

Woensdag haalde ik ze op bij de drukkerij. Gisteren werden de eerste exemplaren in gebruik genomen. En vandaag staat het netjes in de webshop.

Eigenlijk was het gisteren al te zien: mijn nieuwe postkaartje. Maar vandaag zet ik het nog eens extra in de kijker. Ik vind het altijd bijzonder spannend om een doosje op te halen in de drukkerij. Zullen de kleuren wel zijn zoals ik het in mijn hoofd had en zoals ik het op mijn scherm zag? Heb ik geen foutjes gemaakt?

Maar voorlopig loopt alles redelijk op wieltjes. En zo'n stapel netjes gedrukte kaartjes, daar wordt ik blij van.

Het werd een zomerkaartje, niet uitbundig en zo passend voor heel wat gelegenheden: zomerse jarigen, uitnodigingen voor feestjes, vakantiekaartje voor thuisblijvers,...

Om deze nummer vijf  en het begin van de vakantie te vieren, geef ik twee pakketjes weg: eentje met 5 exemplaren van het zomerkaartje en eentje met 5 verschillende kaartjes. Meedoen kan tot en met vrijdag 5(!) juli door hieronder een reactie achter te laten.

les bicyclettes

De set postkaartjes heb ik niet zelf gekocht, daar ben ik zeker van. Not my cup of tea. Ik heb ze vast van iemand gekregen en een gekregen kaart kijk je niet in de bek. Dus ik gooide ze niet weg, maar ze verhuisden eeuwig mee in de voorraaddoos met postkaartjes.

Onlangs ik zag een geweldig idee bij Karen Barbé en ging nog eens door de voorraad op zoek naar de stiefdochters onder de postkaarten. En zie: wat gaatjes en felroze borduurgaren later ziet het er al veel beter uit.

En een titel hoefde ik zelf niet meer te zoeken.

36

Vandaag vierden we m'n zusjes verjaardag. Naar het schijnt sneeuwde het 36 jaar geleden ook, maar niet zoveel als vandaag. De witte wereld kon wel wat kleur gebruiken, zo dacht ik, dus maakte ik een stapeltje lentepakjes: een voorraadpot uit mijn favoriete woonwinkel, een geel leren riempje, een zelfgemaakt notaboekje en een setje postkaarten.

het verhaal achter... een postkaartje

Source: etsy.com via Annelies on Pinterest

De afgelopen weken maakte ik een kleine start voor het Nieuwe Leven. Ik naam de tijd om een paar ideeën uit mijn hoofd weg te werken.
Het idee voor het postkaartje regendruppels kwam er toen het veel regende, in mezelf en bij de mensen om me heen. Esmee Bos had daar het perfecte liedje bij. En nu is er dus het perfecte kaartje voor alle moeilijke momenten in het leven. Want in elke regendruppel schuilt een potentiële regenboog...

we geven Van Katoen

De laatste dagen van het jaar en we geven nog even Van Katoen. Eloleo doet een oproep om met z'n allen 750 tassen te maken voor het Van Katoen evenement in april. Aangezien een van mijn goede voornemens voor 2012 is om de voorraad stof en garen een beetje weg te werken, kan ik alvast een lapje opofferen. Zo kan ik nog even oefenen in 2011 op mijn nieuwe aanwinst.

Ondertussen werken we ook de laatste geboortekadootjes af voor de baby's uit 2011: Bavo krijgt de walvis, Suzan de kip en Ada een lief meisje (niet op de foto). Tegenwoordig maken we ook een bijpassend felicitatiekaartje, kwestie van te perfectioneren.

beste wensen

voor jullie allemaal een heel gelukkig nieuwjaar!
De voorbije dagen heb ik tussen de bedrijven door mijn nieuwjaarskaartjes gemaakt. Simpel wit papier en een rood stiftje uit de Ava, wat surfen op het net om inspiratie op te doen en klaar is kees:

Nu nog schrijven en versturen. 't Moeilijkste is nu nog om te kiezen wie welke kaart zal krijgen...