we geven Van Katoen

De laatste dagen van het jaar en we geven nog even Van Katoen. Eloleo doet een oproep om met z'n allen 750 tassen te maken voor het Van Katoen evenement in april. Aangezien een van mijn goede voornemens voor 2012 is om de voorraad stof en garen een beetje weg te werken, kan ik alvast een lapje opofferen. Zo kan ik nog even oefenen in 2011 op mijn nieuwe aanwinst.

Ondertussen werken we ook de laatste geboortekadootjes af voor de baby's uit 2011: Bavo krijgt de walvis, Suzan de kip en Ada een lief meisje (niet op de foto). Tegenwoordig maken we ook een bijpassend felicitatiekaartje, kwestie van te perfectioneren.

kerst

Wij hebben dit jaar een peuterproof kerstboom op een hoogte waar zelfs mijn kleinste klimmertje niet bij kan:

Dat is het voordeel van ongeverfde muren, je durft daar nog gewoon iets tegen plakken.

Zelfs onder zo'n boom kunnen pakjes liggen. Ergens in oktober schreef ik me in voor Tess Secret Santa. Dat leek me leuk: een kadootje versturen en er ook eentje ontvangen. En het was ook leuk. Ik kreeg mooi op tijd van memyhusbandandkids een magnetisch bakje van op mijn verlanglijstje. Zelf piekerde ik hard over een gepast kado voor pillepallepoentje. Er kwam een bloembroche met geheim vakje, een geborduurde theedoek en een gevlochten wilgenkransje uit mijn creatieve brein en waarschijnlijk net iets te laat ook bij pillepallepoentje. Maar ze was er blij mee.


Ziezo, de kop was er af. De eerste kadootjes waren uitgewisseld. Het was wachten tot kerstavond. Daar kreeg ik niet alleen een doos vol zelfgebakken wafeltjes (van de poetsvrouw van mijn mama notabene), maar ook oploschocolademelk, een soepketel voor liters heerlijke soep en als top of the bill: een naaimachine. Mijn oude Super Nova Julia zet ik vol nostalgie aan de kant voor dit gloednieuw exemplaar. Hou u vast aan de takken van de bomen, want 2012 belooft een jaar boordevol zelfgemaakte naaisels te worden.

Voor iedereen een fijn eindejaar & een mooi 2012!

plankje/bankje

Een paar jaar geleden kochten we bij onze favoriete zweedse meubelfabrikant de goedkoopste zitbank als tijdelijke oplossing in afwachting van een-nieuw-huis-met-perfecte-zitbank. Bij ons intussen door kinderlijk geweld behoorlijk aangetaste zitbank hoorde ook een monteerbaar tafelplankje. Wij vonden dat indertijd niet praktisch en bovendien erg lelijk. Dus verdween dat plankje ergens in een donker hoekje van ons toenmalige woonst. Tijdens de verhuis belandde het plankje bijna op het containerpark, maar in een vlaag van inspiratie redde ik het van de ondergang. Plots bleek het plankje een geweldig leuke vorm te hebben en was er misschien toch een toekomst voor het plankje weggelegd in onze huiskamer. Het plankje kreeg pootjes, een zacht kussentje en een mooi gehaakt overtrekje. En zo stond het gisterenochtend eindelijk te pronken tussen de sinterklaaskadootjes.

handleiding / omslag gezondheidsboekje

Ze zijn zo'n beetje mijn handelsmerk geworden, de omslagjes voor de gezondheidsboekjes van het Bureau. Het begon allemaal met een omslagen voor het boekje van mijn oudste Mijnheertje. Ik wou tijdens een Controle in een oogopslag kunnen zien of ik het juiste boekje terug kreeg. Ondertussen pronken ook het jongste Mijnheertje en de baby's W., E. en F. met hun boekjes.

Schoonzus wilde er zelf eentje maken om kado te doen en vroeg om een handleiding. Die kan ik maar beter op het net gooien, misschien heeft u er ook nog iets aan.

Benodigdheden:
1 lapje 'buitenstof' : 42 x 22 cm
1 lapje 'binnenstof' : 42 x 22 cm
1 lintje : 60 cm
naaigaren in passende kleuren (contrast geeft ook een leuk effect)
eventueel wat restjes stof, pareltjes, flockfolie,... om het omslagje te versieren

1. Rijg drie 'geheugendraadjes' op het buitenstofje: 1 in het midden en twee op 13 cm van het midden. Zo weet je waar de flappen beginnen (die zijn dus nog 8 cm breed) en waar het midden is. Dat is handig om o.a. je versiering goed te kunnen plaatsen.

2. Leg het lintje in het midden op de goede kant van het buitenstofje en stik het vast op de voorkant (dus niet op de flappen!).

3. Vouw de lossen uiteinden van het lintje naar het midden en rijg ze vast. Dat werkt makkelijk en voorkomt dat je ze per ongeluk ergens aan vast naait.

4. Versier de voorkant met borduursels, uitgeknipte figuurtjes, stempels,...

5. Leg de goede kanten van het buiten- en het binnenstofje op elkaar en stik op circa 6 mm van de rand. Laat onderaan enkele centimeters open om te keren.

6. Knip de hoekjes bij, keer het hoedje en strijk het eventueel nog even om de naden mooi glad te hebben.
Ervaring heeft mij geleerd dat pareltjes en paillettejes smelten onder een warm strijkijzer. U bent gewaarschuwd!

7. Vouw de flappen naar binnen en rijg ze vast zodat ze niet meer kunnen verschuiven. Stik alles nog even door op ca. 2 mm van de rand.

8. Verwijder alle rijglintjes
Klaar voor gebruik!

Kabouter

Tijdens de avondboterham neemt Vader de post door, ook de schoolpost. Er is een brief over taarten bakken voor het grootouderfeest eind november en er is een brief over verkleden… voor de dag erop. Als afsluiter voor het project rond de wondere wereld van het bos, met kabouters, paddestoelen, pompoensoep, spinnen en egeltjes in klei mogen ze zich op woensdag verkleden, “op vrijwillige basis”.
Wat een leuk idee, maar in mijn hoofd gaat de alarmbel heel luid af: ik heb helemaal geen verkleedkleren voor mijn Mijnheertje. De alarmbel activeert vervolgens mijn creatieve brein. Tijdens het in bed stoppen, het opruimen van de keuken, het koken van de aardappelen, het bakken van de worsten, het leegeten van mijn bord en het verdwaasd tv-kijken knetteren mijn hersenen. Maar een oplossing die nog diezelfde avond te realiseren valt, komt niet van de band gerold.
Zo rond half tien dreig ik te besluiten dat “op vrijwillige basis” betekent dat Mijnheertje O. ook in zijn gewone plunje naar school kan de volgende dag. Maar dan neemt het moederhart het over, volgt er nog een laatste knetter in mijn hersenpan en sluip ik vervolgens naar boven. Er ligt in de stoffenkast nog een restje rode fleece dat ik over heb van dit jasje. Terug beneden mik ik zijn wintermuts op een stuk krantenpapier, teken de omtrek over en pas het model aan tot het een puntmuts wordt. Vervolgens knip ik in al mijn euforie twee linkerhelften waardoor het restje fleece fel geslonken is ik even vrees dat er geen rechterhelft meer uit te knippen valt. De helften worden in ijltempo aan elkaar gestikt, ik wurm nog een belletje aan een lintje in de punt en stik voor de netheid een klein zoompje. Oef, en half uur later ligt er een ware kabouteroutfit klaar: een groen topje van mezelf dat voor Mijnheertje dienst kan doen als hesje, een leren riem van mezelf voor in zijn middel, een stoere ribfluwelen broek, een gehaakte paddestoel uit de speelgoedkoffer en een gloednieuwe kaboutermuts. Mijn creatieve brein heeft zijn werk gedaan en mijn moederhart is gesust: ons oudste Mijnheertje kan de volgende dag “op vrijwillige basis” verkleed naar de kleuterklas.

De volgende ochtend zie ik mijn niet van echt te onderscheiden kabouter vrolijk weghuppelen tussen een hoop heksen en spider-mannen.

Gebroken verwachting

Misschien voor jezelf, misschien voor iemand anders...
Studiedag 'Gebroken verwachting' over zorgpaden bij zwangerschapsafbreking na prenatale screening

Een collega (of is het nu vriendin? ik weet het na al die tijd niet meer zo precies) werkt zich na haar uren volledig vrijwillig de ziel uit het lijf voor Cozapo, een contactgroep voor ouders die een zwangerschap afbraken na prenataal onderzoek. Ik wil dat al veel langer eens met de wereld delen om haar een hart onder de riem te steken.
En nu is er dus die studiedag die ze organiseert, over zorgpaden.
Voor wie meer wil weten: www.cozapo.org.
Ik hoop hiermee mijn kleine steen te hebben verlegd in de soms woelige wateren van deze mensen.

Secret Santa

Vroeger stond er bij ons thuis een embargo op het gebruik van het woord kerstmis tot zowat half december, althans in het bijzijn van de man des huizes. Als enige man in ons gezin, leek hij nooit te kunnen begrijpen dat de andere drie (vrouwelijke) huisgenoten vanaf de eerste tekenen van het korten van de dagen begonnen te fantaseren over het kerstdiner, de genodigden, de kerstkaartjes en de pakjes. Die laatste twee waren in vele gevallen zelfgemaakt en dus moesten we daar op tijd over beraadslagen bij een kopje thee.

Alhoewel mijn hoofd nog steeds zo ergens in september alvast begint te dromen over kerstmis, staat er al lang geen embargo meer op het uitspreken van kerstmis. Vandaag vindt mijn eigen Man des huizes alles best - ik kan hem zelfs voor mijn kar spannen als het moet - heeft Ikea de kerstversiering al uitgestald en wemelt het op het internet van deelnemers aan Tess' Secret Santa editie 2011. Dan kan ik toch niet achterblijven?

geborgen

Tijdens het zomers verlof onderging de berging een metamorfose: driekwart ging van snelbouwmuren naar smetteloos wit. Daarna ging het maar stapsgewijs vooruit met versnipperde avonden waarop er snel nog een laagje verf werd gelegd op de resterende muur, de deuren en de kapstok. Maar ook aan een slakkengangetje haal je uiteindelijk de eindmeet. Met hulp van zijn Broer timmerde ManLief een kassement rond de verzameling waterbuizen en schilderde ik eindelijk het resterende kwart helder olijfgroen (of hoe dat kleur groen ook mag heten). Tussen ons gezegd en gezwegen, 't is dat kleur groen uit mijn kleurenpallet waarin ik er het beste uitzie. Voortaan schitter ik dus alvast in de berging.

Zoveel werk voor een berging, denkt u nu vast.

De afgelopen twee jaar in ons nieuwe huis heeft ons echter geleerd dat wij de voordeur enkel gebruiken voor hooggeplaatst bezoek, zoals daar zijn de Buren, de Vrienden en de (Schoon)Ouders of voor minder hooggeplaatst bezoek, zoals de Verkoper, de Postbode of de Nieuwsgierige Bouwlustigen-die-geïnteresseerd-zijn-in-de-bakstenen-van-ons-huis-en-de-kleur-van-de-voeg-die-we-gebruikt-hebben. Zelf bezigen we de garagepoort of de achterdeur. Bijgevolg is de berging - die het sas vormt tussen de garage en de keuken - zo'n beetje onze privéhal geworden. Om te vermijden dat we 's ochtends onze jas uit de bak met oud papier moeten vissen en de boekentassen van tussen de voorraad confituur of de flessen melk, hebben we het een klein beetje gereorganiseerd.
En nu is het min of meer af: Van links naar rechts: door mij gebreide sjaal voor ManLief, door Nonna gehaakte sjaal voor mij, door Oma Nele gebreide sjaal voor Mijnheertje Koekepeertje en tenslotte een door mij gebreide sjaal voor Mijnheertje Woelwater.

PS 't is bleu velvet met een zwarte voeg

sjaal met pit

Oma Nele las het blogbericht en maakte haar keuze uit de voorgestelde modellen. Na mijn eerste ervaring met overzeese garens, besloot ik opnieuw vanuit mijn luie zetel wol te kiezen en te bestellen. Natuurlijk is het fijner om eerst eens aan alle wolletjes te voelen voor je je keuze maakt, maar wegens nog steeds te weinig uren in een dag, geraak ik tegenwoordig niet meer in een wolwinkel. Vorige week vond ik een klein pakje achter (!) de brievenbus. De postbodes van dienst laten postpakjes op verwachte (in de brievenbus gepropt of aan de voordeur onder het afdakje gezet) of onverwachte (op de vensterbank aan de achterdeur) plaatsen achter. Maar op de grond verscholen in het welig tierende onkruid tussen de brievenbus en de haag, dat vind ik toch niet zo’n evidente plek. Gelukkig heb ik een waakzaam oog en speurde ik al een paar dagen naar een pakje en viel mijn oog op een vuil-plastiek-zakje-dat-tussen-de-haag-was-gewaaid-en-dat-ik-in-de-vuilbak-wilde-gooien, maar wat bij het naderen mijn overzeese postpakje bleek te zijn. Na het open maken vond ik drie superzachte strengen wol. De eerste centimeters staan al op de pennen.

mijn zoon is een krokodil

De voorbije negen jaar zijn voorbij gestoven op het ritme van de kalenderjaren, met beleidsplannen, jaarverslagen, aanslagjaren en een nieuw pakketje verlofdagen op 1 januari. Vorige week sprong het begin van het jaar plots terug op 1 september. Een magisch moment, die 1ste september, die tegelijk het afsluiten van de zomer en de belofte van een nieuw begin omarmt.
Het was een vreemd gevoel toen ik Mijnheertje Koekepeertje voor het eerst naar de kleuterschool bracht: trots omdat hij al zo groot en flink is, blij omdat hij zelf zo enthousiast is en tegelijk ook een beetje bedrukt omdat het allemaal zo snel gaat. Ik lees dat soort gemengde gevoelens wel meer dezer dagen. Wat nog bijdroeg aan dat vreemde gevoel was het feit dat mijn Mijnheertje in de klas zit bij dezelfde juf als ik, zowat 27 jaar geleden. Een juf die niet ouder lijkt geworden en die nog steeds met veel vuur en liefde middenin het kleutergewoel staat. Het is geruststellend om je kind achter te laten op een plek waar je zelf een blij kind bent geweest.
Terwijl ons Mijnheertje 's middags sliep, glipte zijn peutertijd door mijn vingers en toen hij wakker werd leek hij gegroeid. Als bij toverslag stond daar een echte kleuter. Een dikke ringmap had hij nodig om al die liedjes die hij zou leren en die tekeningen die hij zou maken in te verzamelen. Daar hoorde een krokodil op, want Mijnheertje behoort in een hele zoo vol olifanten, beren en apen tot de klasse der krokodillen. Dus schooide ik een mooi stofje en dubbelzijdige kleefplastiek bij Oma oma en in een wip kroop er een krokodil over de map. Zo is er toch een beetje van mij bij hem daar, terwijl hij verder groter wordt.

pittig

Oma Nele en Opa Vis waren de eerlijke en gelukkige vinders van de verstopte pit. Het bewijsmateriaal werd per kerende doorgemaild:



Zoals beloofd mochten ze iets kiezen dat ik zou maken. Het werd een sjaal voor Oma Nele. Ik heb alvast eens rondgeneusd op ravelry en verzamelde de inspiratie op pinterest, een geweldig handige tool die ik via Oon ontdekte. Aangezien Oma toch deze blog volgt, zal ik wel snel weten wat er op de pennen komt te staan. Ik wacht af...

Mutsje met haken en ogen

Mama E. vraagt om een patroon van een eenvoudig mutsje om te haken. In plaats van dat gewoon in een mailtje te zwieren maak ik het hier maar wereldkundig. Je weet maar nooit dat er nog iemand zo’n mutsje wil haken.



Benodigdheden:
50g katoen of wol (voor haaknaald n° 3, dat staat in principe vermeld op het etiket)
haaknaald n° 3

Maat: 6 maand / hoofdomtrek 43 cm

Afkortingen: lossen (l), halve vasten (hv), vasten (v)

Patroon:
Haak een basisketting van 4 l. Maak er een ringetje van door een hv. Te haken in de eerste losse.
1e rij: 1 l., 6 v. in het ringetje, 1 hv. in de 1e losse van deze rij
2e rij: 1 l., [2 v. in elke v. van de voorgaande rij] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (12 v.)
3e rij: 1 l., [1 v., 2 v.] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (18 v.)
4e rij: 1 l., [2 keer 1 v., 2 v.] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (24 v.)
5e rij: 1 l., [3 keer 1 v., 2 v.] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (30 v.)
6e rij: 1 l., [4 keer 1 v., 2 v.] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (36 v.)
7e rij: 1 l., [5 keer 1 v., 2 v.] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (42 v.)
8e rij: 1 l., [6 keer 1 v., 2 v.] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (48 v.)
9e rij: 1 l., [7 keer 1 v., 2 v.] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (54 v.)
10e rij: 1 l., [8 keer 1 v., 2 v.] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (60 v.)
11e rij: 1 l., [9 keer 1 v., 2 v.] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (66 v.)
12e rij: 1 l., [10 keer 1 v., 2 v.] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (72 v.)
13e rij: 1 l., [11 keer 1 v., 2 v.] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (78 v.)
14e rij: 1 l., [12 keer 1 v., 2 v.] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (84 v.)
15e rij: 1 l., [13 keer 1 v., 2 v.] x 6, 1 hv. in 1e losse van deze rij (90 v.)
rij 16 t.e.m. 34: 1 l., 90 v., 1 hv. in 1e losse van deze rij
Knip de draad af, trek hem door de laatste us en stop de eindjes in.

Je kan dit basismutsje versieren met (gehaakte) oogjes, bloemetjes, enz. Je kan natuurlijk ook in streepjes haken of met een frullekesrandje eraan.

Voor grotere maten:
maat 12 maanden / hoofdomtrek 47 cm: meerderen tot een totaal van 96 vasten en dan zonder meerderen verder haken tot je in totaal 40 rijen hebt
maat 18 maanden / hoofdomtrek 50 cm: meerderen tot een totaal van 102 vasten en dan zonder meerderen verder haken tot je in totaal 42 rijen hebt.

Deze vakantie...

...maakte ik pruimenjam, voerde ik het systeem van uitslaapochtenden in, besliste ik de kleuren voor de verf van de berging, kocht ik nieuwe schoenen, stopte ik de diepvries vol met tomatensoep en passata, liet ik eindelijk weer eens mijn haar knippen, schilderde ik samen met mijn Man 3/4 van de berging wit, deed de was en de plas, reed ik het gazon af, rommelde ik wat in de tuin, ging ik twee keer barbecuen, oogste ik onze eerste courgettes, werd ik ondervoorzitter, aten we de laatste peultjes, maakte ik een verzameltafel aan de onze voordeur, kochten we een nieuwe computer, bracht ik bergen oude kleren naar de container, rooide ik samen met Mijnheertje Koekepeertje onze eerste aardappelen, sliep ik voor het eerst sinds bijna een jaar een keertje 10u ononderbroken (en helaas ook maar één keertje), plantte ik chocolade cosmos in de border, gingen we twee keer een halve dag naar zee, ontdekte ik dat ook Mijnheertje Woelwater Kapitein Winokio apprecieert en verlangde ik naar nog meer vakantie.

een schone peloeze

Omdat Manlief vandaag afwezig was en er donkergrijze wolken onze richting uitdreven, reed ik voor het eerst in mijn 31-jarig bestaan eigenhandig onze peloeze tot een strak geknipte eindeloos groene vlakte, terwijl het oudste Mijnheertje met kleren aan in het zwembad speelde en water schepte met zijn laarzen om chocomelk (lees: modder) te maken en het jongste Mijnheertje zijn buikje vol at met grasmaaisel en gebiologeerd naar zijn heen-en-weer-rijdende moeder keek.
Tussendoor deden we nog een Meuseke en maakten we citroenlimonade, Mijnheertje Koekepeertje en ik.

op babybezoek aan zee

Eindelijk kan ik een berichtje maken over dit kadootje, want het is afgewerkt en afgegeven. Vandaag gingen we met de Mijnheertjes een (half) dagje naar zee voor een babybezoek. Dat noemen we twee vliegen in één klap: baby bewonderen voor de mama en zon, zand en zee voor de Mijnheertjes. Baby E. schitterde bij aankomst in een zomers tenuetje, maar voor typisch Belgisch zomerweer (zoals bijvoorbeeld dat van vorige week), breide ik een iets warmer jurkje. Het model is dat van de jurk voor Flavie, de katoen kwam uit de Veritas (2 x 50g) alsook de knoopjes.

Ik breide het jurkje deze keer vanaf het 'rokje' op rondbreinaalden. Op die manier heb ik geen naad in het achterpand, wat nog aangenamer is voor de baby in kwestie, want 'platte' baby's liggen heel vaak op hun rug. Bovendien moet ik zo ook veel minder draadjes instoppen bij de kleurwissels van de strepen, omdat ik de draad gewoon kan meenemen.


Bij het jurkje hoorde ook nog een omslagje voor het gezondheidsboekje. Dat wordt nu een vaste waarde op mijn zelfmaakbabykadootjeslijst. Altijd op maat te bestellen door uw reactie te plaatsen op dit bericht (ik doe ook aan ruilhandel). Ik kan natuurlijk ook een handleiding uitwerken, maar daar ben ik op dit moment te lui voor. 't Is vakantie, nietwaar.

S.V. les quatre mères & zn.

Nadat de vogels eerder dit jaar de kersen hadden geoogst, was ik ze dit keer voor bij de pruimen. Die vinden ze blijkbaar minder aantrekkelijk. Van een kilootje pruimen en een kilootje suiker maakte ik vier potjes jam. De rest van de pruimen verdween netjes schoongemaakt en in stukjes gesneden in de diepvries voor later. Het werd een samenwerkende vennootschap met Mijnheertje Koekepeertje, want hij mocht de etiketten versieren. Voor de archieven stempelde ik er nog de inhoud (confiTUUR, snapt u hem?) en de datum op. Tot slot kregen de gerecycleerde jampotjes een ouderwets stoffen kraagje (uit een oud hemd van de jongens geknipt).



Omdat wij hier geen grote jam-eters zijn, gaan de potjes naar de Grote Moeders van de Mijnheertjes. Om het leven spannend te houden kookte ik één pit mee en die zit nu in een van de potjes. Wie de pit binnenkort op zijn zondagse toast smeert, mag me iets vragen om te maken: sjaal, rokje, ovenwanten, laptop-cover, een set kaartjes, een vlaggetjesslinger,...
Ik hou u op de hoogte!

het sprookje van de groene tomaat

Nu er ook al geblogd wordt over groene tomaten kan ik niet achter blijven. Hier in de moestuin hangt er voorlopig slechts één eenzame groene tomaat aan de verder uitbundig bottende en bloeiende planten. We hebben er een bijna dagelijks ritueel aan gekoppeld.
"Mijnheertje Koekepeertje, ben je al naar de tomaat gaan kijken?"
- Neen mama.
"Ga dan maar gauw eens kijken"
Vervolgens rent hij naar de moestuin en hurkt neder voor de Eenzame Groene Tomaat.
"Is hij al rijp?"
-Neen, hij is nog groen en hij moet nog veel groeien.
"Ja, hij moet nog veel groeien en de zon moet nog veel schijnen, zodat hij rood wordt en we hem kunnen opeten."


Helaas is het de laatste dagen een beetje minder gesteld met die zon, dus kunnen we nog wel even doorgaan met ons ritueel...

Als je zelf niet naar Parijs kan...

...dan komt Parijs wel naar jou toe.

Kadootjes van Oma Oma uit Parijs.

ingrediënten: mascarpone, aardbeien en Mme Zsazsa

Neen, ik heb ons aller Mme niet verwerkt tot een taartje, maar ik haalde bij haar wel de mosterd voor een machtig aardbeientaartje. Ik gebruikte Mmes koekjesdeegrecept voor de bodem, maar paste voor de rest het recept aan volgens wat ik in mijn koelkast aantrof. Er stond geen ricotta, maar wel mascarpone en wat room. Na mijn reeks kaastaarten-zonder-koffie vond Manlief dit een verademing. Niet dat die kaastaarten niet geweldig lekker waren, maar hij is er niet wild van te krijgen. Van zo'n aardbeientaartje op ons geïmproviseerd terras op een luie zaterdag dan weer wel. Het avondeten hebben we wel overgeslaan, want een taartje ter grootte van een ondertas bleek eigenlijk toch een beetje groot uitgevallen...

Ik kreeg ook nog hulp van het grootste Mijnheertje.

spookjesfabriek

Dit weekend was het weer Petit Bazaar. Daar wilde ik dolgraag naartoe. Maar als het Mijnheertje van 7 maanden 40°C koorts heeft, dan blijf je braaf thuis bij de haard in het weekend. Want al doet Manlief nog zo zijn best - en hij doet dat werkelijk waar - als je ziek bent, dan gaat er niets boven een mama. Ik maakte dan maar van de nood een deugd en fabriekte tijdens de dutten van het Mijnheertje zijn tweede (reserve)spook. Zo kon ik ook foto's maken van de opeenvolgende stappen om een handleiding te maken zodat u binnenkort zelf een spook kan fabrieken voor uw kroost.


Zo, nu weet u ook wat er aan de andere kant van het label staat.

Benodigdheden:
- lapje stof van 60 x 60 cm (bij voorkeur badstof tricot, maar met flanel werkt het ook wel) + wat extra voor de muts
- dotje ongesponnen wol (voor het hoofdje)
- katoenen draad in hetzelfde kleur als de stof (om het hoofdje af te binden)
- naaigaren

Werkwijze:
1. Zigzag het lapje stof (dat kan natuurlijk ook met de overlock, maar die heb ik niet).
2. Trek rijgdraden zoals je hier kan zien.
3. Leg op de kruising van het vertikale rijgdraag met de bovenste rijgdraad een bolletje ongesponnen wol, vouw de stof er rond en bindt het af tot een hoofdje met de katoenen draad. Zorg er voor dat je knoop met uiteinden van de draad aan de achterkant van het spook komt te zitten. Zo.
Om netjes de uiteinden van het katoenen draadje weg te werken vouw ik ze naar boven en zet ze vast met enkele steekjes aan de achterkant van het hoofdje.
4. Vouw nu het midden van elke zijde naar het middelpunt van je lapje zodat er armpjes en beentjes ontstaan en speld de naden dicht. Het hoofdje zit nu binnenin en het geheel ziet er ongeveer zo uit.
Als je een (naam)lintje wil meenaaien in de naad van een van de beentjes, vergeet dit dan nu niet te plaatsen. Omdat het lintje tijdens het naaien niet zou verschuiven rijg ik het vast.
5. Naai nu alle naden, maar laat een stukje open zodat u het spook nog kan keren en het hoofd uit zijn benarde positie kan bevrijden.
6. Keer het spook en naai het resterende stukje naad met de hand dicht. Zorg er voor dat het punt waar armen en benen elkaar kruisen extra stevig is dichtgenaaid.
7. Maak nog een muts en bevestig deze op het hoofd. Daar volgen nog foto's van, want ik zit voorlopig met een kaalhoofdig spook.

De stapsgewijze en schematische tutorial vind je hier.

Trouwen

Vorig najaar werd door één van mijn twee allerbeste vriendinnen aangekondigd dat ze in het voorjaar zou trouwen. En dat voorjaar dat is overmorgen.
Na bijna 24 jaar lief en leed te delen werd mij de eer aangedaan om getuige te zijn bij dit gebeuren. Daar hoort uiteraard een nieuwe tenue bij. Dus zo ergens in november besloot ik dat ik een truitje zou breien en dat de rest daar dan maar bij moest passen. Het model was snel gekozen: Marigold Sweater. Na veel twijfel en de wens dat het perfect zou lopen, besloot ik op safe te spelen en hetzelfde garen te nemen als in de beschrijving. Klein probleem: geen verdeler te vinden in België. Dan maar bestellen aan de andere kant van de Oceaan.
Eind december arriveerde mijn pakje met bolletjes. 't Was een ontzettend leuk draadje om mee te werken (wol met linnen) en het breiwerk schoot snel op. En dan - je kent dat wel - ligt dat vestje daar, bijna klaar. Alleen nog knopen aannaaien. Ondertussen kroop de tijd op kousenvoeten voorbij. Eergisteren moest ik me dus nog reppen naar de Veritas om knopen en nu is het eindelijk helemaal af:


PS Het truitje sluit mooier aan rond mijn lijf, dan rond deze paspop met onwerkelijke afmetingen. Gelukkig maar...

nog een omslagje

Mijnheertje Woelwater is vandaag vier maanden oud en eindelijk heeft hij een omslagje voor zijn gezondheidsboekje, iets wat al op mijn lijstje stond van voor ie geboren was. Zo gaat dat bij een tweede kind, dat wordt een beetje verwaarloosd en moet wijken voor kraamkadootjes voor vriendinnen. Maar nu heeft ons kleinste Mijnheertje dus ook een mooi omslagje om fijn mee naar de dokter te gaan. Alleen heeft grote broer er op een kortstondig onbewaakt ogenblik met een balpen op getekend. Dat moet ik dus nog verdoezelen met een figuurtje uit flockfolie. Een worteltje zou wel toepasselijk zijn, niet?

baby W.: #2 tetradoeken

Omdat ze altijd van pas komen en je er nooit genoeg van in huis kan hebben om melk, kak, zever, snot of andere baby uitwasemingen mee te lijf te gaan, versierde ik nog een stapeltje tetradoeken voor baby W. Ik kocht een setje vrolijk gekleurde exemplaren bij Dreambaby en zette er een vliegtuigje op met flockfolie. Het bleek gelukkig het juiste type vliegtuig te zijn, want papa W. vliegt ook met vier motoren. Had ik even geluk!

Ik ben zo stilaan verslaafd aan die flockfolie, want in een wip wordt een basic katoenen geval een origineel kadootje. Deze week versierde ik nog twee t-shirtjes met respectievelijk een appel en een snorretje. Die kraamkadootjes moesten helaas zo snel de deur uit dat ik geen tijd had om er deftige foto's van te maken.

baby W.: #1 omslagje

Na weken vol spannend wachten op zijn (ja, ik gokte op een jongen en dat bleek gelukkig juist) komst, werd baby W., toekomstig vriendje voor de Mijnheertjes, geboren! Ik repte me nog om een bergje welkomstkadootjes voor deze nieuwe wereldburger te verzamelen. Omdat ik zelf ook met een klein Mijnheertje Woelwater zit, werd het een combinatie van gekochte en zelfgemaakte spulletjes. Papa W. is piloot, dus werd 'vliegtuigen' de rode draad.

Nog voor er ooit sprake was van de komst van een kleine spruit, kocht ik al dit, voor mocht er ooit zoiets komen als een baby W. Riet heeft hier een zelfmaak-variant van, maar ik had dus al zo'n lepel-vliegtuig en bovendien had ik weinig tijd.
Het volgende item in de rij werd een omslagje voor het alom bekende gezondheidsboekje omdat ik die boekjes handig doch afschuwelijk kinderachtig vind, evenzo de hieraan voorafgaande moederboekjes. Dus maak ik daar omslagjes voor die een controlebezoekje net iets leuker maken. Andere voorbeelden zie je hier en hier. Voor baby W. werd het dit: