huwelijksbootje

Mijn schoonzussen trouwden vandaag. Voor u begint te dromen over een dubbelhuwelijk: mijn schoonzussen trouwden met elkaar.

Ruim op voorhand begon ik hier en daar al eens te snuisteren naar een leuke en originele huwelijkskaart. Het leek er sterk op dat ik mij zou moeten tevreden stellen met een 'neutrale' kaart, zo eentje waar een bos bloemen of een auto met 'just married' op staat. Want zowat alle 'koppelkaarten' toonden een klassieke bruid met bruidegom.

Maar waarom zou ik mij daar tevreden mee moeten stellen, dacht ik? Waarom zijn er geen kaarten die ook open en bloot twee bruiden of twee bruidegommen tonen? Als de reguliere kaartjesverkopers mij dat niet bieden, dan doe ik het zelf wel, dacht ik.

Omdat u misschien ook op zoek bent naar zo'n kaart, liet ik er maar meteen een stapeltje drukken. En ik hoop dat u ze en masse gaat versturen naar al die gelukkige bruiden.

de wind in de zeilen

Om er snel vanaf te zijn, liet ik zaterdagochtend de kurkdroge random number generator twee cijfertjes kiezen. Effi & Stien waren de gelukkigen (mailen jullie het adres waar ik het pakketje naartoe mag sturen?). Het weer zag er 's ochtends al zo stralend uit, dat ik geen zin meer had om ook nog een blogje te schrijven. Op zondagavond begon het een beetje te knagen dat ik jullie nog niets had laten weten. Al hadden jullie waarschijnlijk ook wel wat beters te doen dan blogs te lezen.

Vandaag was er ook nog iets anders...

Zeven jaar geleden ben ik om geheel onromantische redenen getrouwd. Wacht, zo onromantisch was het niet: ik had een trouwjurk en een (zelfgemaakt) bruidsboeket. En er was een handvol volk om dat te vieren. Vandaag lieten we onze huwelijksverjaardag -  zoals ieder jaar - geheel onromantisch voorbijgaan. Wacht, zo onromantisch was de dag niet: er was zon, veel zon, en er waren twee flinke zonen. En een Man natuurlijk, nog steeds...

druk

Een poos geleden kregen wij ongewenst bezoek over de vloer. De bezoekers namen bovendien wat spullen mee bij het verlaten van ons huis. Niet alleen was ik even een beetje van slag, maar het was ook moeilijk bloggen zo zonder fototoestel en computer. Ondertussen heb ik onze afgedankte laptop weer aan de praat gekregen en kan ik met wat geluk toonbare foto's produceren met het toestelletje dat reeds aan Mijnheer O's toolkit was toegevoegd.

Deze week offerde ik een dag verlof voor het eerst sinds lang eens volledig en alleen voor mezelf. In het MIAT volgde ik de workshop actuele typografie in historisch perspectief. De aankondiging beloofde me "...op een andere manier naar letters en woordbeelden (te) kijken". De impact zou ik misschien wat minder spectaculair omschrijven. Ik genoot alvast van het gepriegel met de loden lettertjes en het lossere werk met houten blokletters. Inspiratie borrelde al doende naar boven, dus binnenkort waarschijnlijk meer grafische huisvlijt als ik het wat minder druk krijg.

Op de terugweg naar huis haalde ik nog een stapeltje kleurige winterbroeken voor Mijnheer O en zo was mijn dagje helemaal goed...