kleurenwaaier

In het begin, toen we elkaar pas kenden - Hij en ik - toen hoefden we onze was niet te sorteren. Stijlvol en sober zwart, dat droegen we allebei, van onderbroek tot trui. Ik had nog wel wat donkerblauw en bruin en een enkele rode uitschieter.
Of het nu met de kleurenanalyse te maken had of met de komst van de kinderen, dat laat ik in het midden, maar de kinderen en ik hebben nu samen bergen bonte was in alle kleuren van de regenboog. Manlief bleef trouw aan stijlvol en sober zwart.

Na de kleerkast sluipt kleur op kousenvoeten ook de rest van het huis binnen.

De voorbije drie maanden leken een kleine verbouwingsoperatie. We woonden in de garage, waar we het eerst ontzettend fijn hadden (augustus), maar waar het vervolgens somber werd (september) en stilaan ook koud (oktober). Maar we hadden nog een vaatwas, een kookfornuis, warm water om te douchen, een toilet en dus lachen de die hard verbouwers ons nu waarschijnlijk keihard uit of rollen eens met hun ogen.
Wat deden we dan wel dat voor ons zo een beetje van ver op een verbouwing leek? We schuurden het parket af, plakten vliesbehang (op de muren én op het plafond!), schilderden, vernisten de vloer matter dan mat en tegelden de keukenwanden.

Na het voorzichtige olijfgroen voor de berging, kozen we voor rode ogen rood:

spatrand

De muur achter het aanrecht in onze keuken wacht al vier jaar op een spatrand (of backsplash zoals zij dat pleegt te omschrijven). Ik kon er al een stevige bouillon van trekken denk ik, van wat er de afgelopen jaren in het pleisterwerk was gedrongen.

Aan inspiratie geen gebrek:


Aan de tegels van mijn dromen ook niet: prachtig matzwart en kruisvormig. Ik zag ze al hangen. Maar toen ze in de winkel niet meteen de prijslijst vonden, voelde ik de bui al hangen. Het was zo'n beetje als op de lotto spelen: mooie dromen tot de uitslag komt. Toen ze eindelijk de prijslijst hadden gevonden, besloot ik om de spaghettisaus toch nog wat langer tegen het pleisterwerk te laten spetteren.

En toen ontdekten we deze. Ze waren mat en ze waren er in verschillende formaten, dus daar konden we wel wat mee. Met de morele steun van De Schoonbroer en Roger aan mijn zijde werd het een fluitje van een cent om de tegels in het gelid te plaatsen. De eerste tegels gingen tegen de muur op Driekoningen.

Jawel, dat is al een hele poos geleden. Mooi weer, aandachtvragende kinderen en andere afspraken doorkruisten meermaals afwerken van de muur. Maar nu hangen ze er, gevoegd en wel. En ik ben er mateloos trots op!