donderdag 7 november 2013

kleurenwaaier

In het begin, toen we elkaar pas kenden - Hij en ik - toen hoefden we onze was niet te sorteren. Stijlvol en sober zwart, dat droegen we allebei, van onderbroek tot trui. Ik had nog wel wat donkerblauw en bruin en een enkele rode uitschieter.
Of het nu met de kleurenanalyse te maken had of met de komst van de kinderen, dat laat ik in het midden, maar de kinderen en ik hebben nu samen bergen bonte was in alle kleuren van de regenboog. Manlief bleef trouw aan stijlvol en sober zwart.

Na de kleerkast sluipt kleur op kousenvoeten ook de rest van het huis binnen.

De voorbije drie maanden leken een kleine verbouwingsoperatie. We woonden in de garage, waar we het eerst ontzettend fijn hadden (augustus), maar waar het vervolgens somber werd (september) en stilaan ook koud (oktober). Maar we hadden nog een vaatwas, een kookfornuis, warm water om te douchen, een toilet en dus lachen de die hard verbouwers ons nu waarschijnlijk keihard uit of rollen eens met hun ogen.
Wat deden we dan wel dat voor ons zo een beetje van ver op een verbouwing leek? We schuurden het parket af, plakten vliesbehang (op de muren én op het plafond!), schilderden, vernisten de vloer matter dan mat en tegelden de keukenwanden.

Na het voorzichtige olijfgroen voor de berging, kozen we voor rode ogen rood: kleurenwaaier

Geen opmerkingen:

Een reactie posten