een juffen-taartje

Al voor het tweede jaar op rij zorg ik op de Dag van de Leerkracht voor een taartje voor de juffen. Het worden nooit bewerkelijke taarten en ik laat me altijd inspireren door het moment. Vorig jaar had ik heel weinig tijd om de taart bakken, dus koos ik  - heel toepasselijk - voor de 'appeltaart gauwgereed'.
Dit jaar kwamen we op zondagmiddag thuis, na een nachtje logeren bij de schoonouders. De taart moest dus gebakken kunnen worden met wat ik in huis had. Mijn hoofd stond op zaterdag (voor we vertrokken en alle winkels nog open waren) namelijk nog niet op taarten bakken. Ik had nog een paar rijpe peren over van ons fruitpakket van vorige week. Super zoete en sappige peren, dat wel, maar net iets te rijp naar ons aller zin hier thuis om nog gewoon zo op te eten.
Het moest dus een perentaartje worden. In mijn beperkte collectie bakboeken stond vreemd genoeg geen enkele perentaart. Het grote web dan maar aangesproken. Toen begon de afvallingsrace volgens de inhoud van mijn keuken- en koelkast: geen recept met bladerdeeg, of met room,...
Ik eindigde bij een Franse perentaart, alhoewel ik ook geen abrikozenconfituur in huis had om over de bodem uit te smeren. Maar dat leek mij niet essentieel voor een lekkere taart. Nu maar hopen dat de juffen dat ook vinden....

Grote Vakantie!

Goede voornemens zijn er ook aan het einde van het schooljaar. Deze keer had ik namelijk het voornemen om iets te naaien voor de juf.
Maar plots zomerde het en bleek het eind juni te zijn. Dus borg ik de goede voornemens weer op en draaide op routine: koekjes bakken en boekjes vouwen. Daarmee kom je al een heel eind, zo blijkt.
Koekjes en boekjes dus morgen, bij de laatste zwaai...



Alhoewel de Mijnheertjes er weinig gebruik van hebben gemaakt, zou ik ze zo af en toe toch niet kunnen missen: de mensen die voor dag en dauw al klaar staan om kindjes op te vangen, 's middags hun bekertjes vol schenken en de occasionele plasbroeken verschonen. Dus naast de juffen, ook voor de heren en dames van de opvang een welverdiende fijne vakantie!

ingrediënten: mascarpone, aardbeien en Mme Zsazsa

Neen, ik heb ons aller Mme niet verwerkt tot een taartje, maar ik haalde bij haar wel de mosterd voor een machtig aardbeientaartje. Ik gebruikte Mmes koekjesdeegrecept voor de bodem, maar paste voor de rest het recept aan volgens wat ik in mijn koelkast aantrof. Er stond geen ricotta, maar wel mascarpone en wat room. Na mijn reeks kaastaarten-zonder-koffie vond Manlief dit een verademing. Niet dat die kaastaarten niet geweldig lekker waren, maar hij is er niet wild van te krijgen. Van zo'n aardbeientaartje op ons geïmproviseerd terras op een luie zaterdag dan weer wel. Het avondeten hebben we wel overgeslaan, want een taartje ter grootte van een ondertas bleek eigenlijk toch een beetje groot uitgevallen...

Ik kreeg ook nog hulp van het grootste Mijnheertje.