De koala en de Power Ranger

Onze mooiste foto's verschijnen als screensaver op ons televisiescherm. Zodoende zien de Mijnheertjes af en toe hun eigen kleine zelf passeren.
Met Pasen in zicht herinnerde het jongste Mijnheertje zich plots een knutselwerkje van een paar jaar geleden. Vakantie betekende tijd om nog eens zoiets te maken. Super simpel: men neme een ballon, blaast die op en beplakt die met krantenpapier. Een heerlijk smossig werkje dat - gezien het mooie weer vorige week - gelukkig buiten kon uitgevoerd worden teneinde te vermijden dat ook mijn eettafel en de stoelen in papier maché kunstwerken zouden worden omgetoverd.



Waar de ballon bij de vorige editie nog gewoon in twee werd gesneden, lagen de ambities deze keer een klein beetje hoger. Inspiratie zoekend op Pinterest hadden we namelijk diertjes zien passeren. Om de een of andere onverklaarbare reden ontwikkelde zoonlief een voorliefde voor koala's, dus een koala zou het worden. Nu heeft hij een paasmandje om eieren in te verzamelen zondag.



En de overgebleven helft bleek zich perfect te lenen voor een Power Ranger masker.

't is weer voorbij die mooie zomer

Zo af en toe vond ik het 's ochtends kil beneden en sjoemelde ik wat met de thermostaat. Gisterenochtend was de centrale verwarming eindelijk spontaan gezwicht en 's avond snorde de kachel reeds heerlijk warm toen ik thuis kwam. We hebben het tot 7 oktober volgehouden, maar de zomer is nu echt wel voorbij.

Op het einde van de zomervakantie versierde ik als herinnering voor de Mijnheertjes een mok met een greep uit wat ze allemaal beleefd hadden. De jongste nam de mok ook mee als geheugensteuntje om over zijn vakantie te vertellen in de praatronde. Wat de juf meteen inspiratie leverde voor een volgend knutselklusje.

Nu kunnen we nog een winter lang bij het ontbijt mijmeren over die mooie zomer en al het lelijke ervan gewoon vergeten.

mok: Hema

porseleinsift: De Banier

de wind in de zeilen

Om er snel vanaf te zijn, liet ik zaterdagochtend de kurkdroge random number generator twee cijfertjes kiezen. Effi & Stien waren de gelukkigen (mailen jullie het adres waar ik het pakketje naartoe mag sturen?). Het weer zag er 's ochtends al zo stralend uit, dat ik geen zin meer had om ook nog een blogje te schrijven. Op zondagavond begon het een beetje te knagen dat ik jullie nog niets had laten weten. Al hadden jullie waarschijnlijk ook wel wat beters te doen dan blogs te lezen.

Vandaag was er ook nog iets anders...

Zeven jaar geleden ben ik om geheel onromantische redenen getrouwd. Wacht, zo onromantisch was het niet: ik had een trouwjurk en een (zelfgemaakt) bruidsboeket. En er was een handvol volk om dat te vieren. Vandaag lieten we onze huwelijksverjaardag -  zoals ieder jaar - geheel onromantisch voorbijgaan. Wacht, zo onromantisch was de dag niet: er was zon, veel zon, en er waren twee flinke zonen. En een Man natuurlijk, nog steeds...

kroonjuweeltjes

De meeste kroonkurken worden hier ten huize vrijwel onmiddellijk na het openen der flessen netjes gesorteerd in 'de blauwe zak'. Maar sommige zijn te mooi om weg te gooien. Dus had ik er een paar aan de kant gehouden om eens wat mee te doen, magneetjes maken bijvoorbeeld. Dat was het ideale knutselwerkje om te doen tussen het aanslepen van siroopjes, thermometers, glaasjes water en natte washandjes tijdens mijn eerste weekje van het Nieuwe Leven.

Tijdens het knutselen vroeg ik me af of er nog zoiets bestaat als een kroonkurkspaaractie. Want wij deden dat vroeger: kroonkurken inzamelen op school. En dan kregen we in ruil schriftjes met zo'n bevertje erop. Nostalgie...