Posts tonen met het label vakantie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vakantie. Alle posts tonen

donderdag 20 april 2017

Het Geluidshuis stelt voor: De Naaifabriek

Helaa, er is (voorlopig) geen nieuw luisterverhaal op komst, maar dankzij Het Geluidshuis werkte ik tijdens de Paasvakantie wel een stapel half-fabrikaten weg. Het zit namelijk zo: aan het begin van de vakantie maakten de zonen en ik een afspraak. Elke ochtend, na het opruimen van de ontbijttafel zou ik een Heerlijk Hoorspel naar keuze laten afspelen. Zij zouden zich ondertussen in stilte bezig houden en ik mocht voor de duur van het luisterverhaal ongestoord naaien.
Er zijn inmiddels al twaalf luisterverhalen en die duren telkens ruim een uur. Met dit rantsoen kon ik leven. Er rolden bijgevolg de afgelopen twee weken achtereenvolgens een hemd, een kniebroek, twee t-shirts en een sjaal van de band in mijn Naaifabriek.

De Naaifabriek

Het hemd en de kniebroek vormden in mijn hoofd oorspronkelijk een onafscheidelijk duo, maar door omstandigheden gingen ze elk hun weg. Het hemd ging voor onbepaalde duur op reis naar de kleerkast van het oudste Mijnheertje en de broek verhuisde linea recta naar de kleerkast van het kleinste Mijnheertje. Ik denk echter dat ze snel weer verenigd zullen zijn.
De Thor T-shirts zijn gelukkig nog wat ruim voor het grootste Mijnheertje en zullen makkelijk overzomeren. Voor één keer ben ik dus ruim op tijd klaar met de aanleggen van de wintervoorraad en dat al in april.
De sjaal maakte ik uit een afgekeurd dekbed. Afgekeurd na levering omwille van het feit dat de stof veel te licht om verder dienst te doen als een dekbed. De risico's van online bestellingen, nietwaar. Maar een afgekeurd dekbed is gewoon een lap stof in de ogen van elke naaister. Dus heb ik nu een zomerse sjaal voor mezelf, ik ben tenslotte een wolkenmeter.

woensdag 10 augustus 2016

#dag40 : kleine verwennerijen

En daar gaan we weer.
Na veertig dagen gewekt worden door de zon op ons gezicht, rollen we uit bed om 6u in de ochtend. In augustus is zelfs de zon nog niet goed wakker op dat uur. Ik vul weer vlijtig brooddozen en drinkflessen. Vervolgens trap ik samen met de jongens de dag in gang.

Bij elke nieuwe start, of het nu Nieuwjaar, 1 september of de eerste werkdag is, probeer ik met kleine dingen die start te vieren. Soms is dat een nieuwe tas voor mezelf of een nieuw schriftje, maar deze keer startte ik met (de traditie van ?) broodbriefjes in de broodtrommels van de jongens.

kleine verwennerijen In een ver en vaag verleden, maakte ik wel eens zoete briefjes bij de lunch van mijn wederhelft. Toen die niet langer huisgemaakte lunches meenam naar het werk, stierf dit initiatief een stille dood. Nu dus een leuke, aanmoedigende of vooruitblikkende boodschap voor de jongens. De jongste kan weliswaar nog niet lezen, maar daar komt binnenkort hopelijk snel verandering in.

Voor mezelf bestond de kleine verwennerij uit het aantrekken van een paar nieuwe schoenen, onlangs gekregen van een schoolmama omdat ze niet meer pasten. Mij gaven ze de laatste restjes vakantiegevoel mee naar het werk.

kleine verwennerijen

vrijdag 8 juli 2016

#dag 3: het leven kan zoveel mooier zijn...

...met propere ruiten.
(Yevgueni)

De zomer kwakkelt een eind weg.
De oudste nestelt zich in de zetel en in zijn strip.
De jongste worstelt tegen de verveling.
En ik wil een half uurtje achter de naaimachine kruipen. Dus ik vul een emmer met zeepsop en duw hem een spons in de handen.
Manlief heeft er ook wel zin in.

En eindelijk snap ik het belang van propere ruiten.



propere ruiten

zondag 3 juli 2016

#dag2: le blanc prend des couleurs

Op dag 2 hadden we een verjaardag in te halen. De jarige mocht de taart kiezen. Na een kleine hint van mijnentwege kwam pavlova als winnaar uit de bus. Het is sinds kort mijn favoriete feesttaart: indrukwekkend en poepsimpel om te maken. Het is een perfecte combinatie van krokante zoete merengue, zachte volle slagroom en zurig rood fruit.
le blanc prend des couleurs
De tafel dekte ik zorgvuldig in vijftig tinten wit zodat de koningin onder de taarten voluit kon schitteren. Een echte feesttaart, die pavlova, want kaarsjes worden helemaal overbodig.
le blanc prend des couleursle blanc prend des couleurs
Pavlova, dat was toch een beroemde ballerina? Nadat we de taart helemaal opgesmikkeld hadden, keken we dan ook samen nog gezellig naar een aflevering van Dance Academy. Nooit gedacht dat ik met twee zonen in huis nog naar een ballet-serie zou kunnen kijken.

zaterdag 2 juli 2016

#dag1: woonkamer in zomermodus

Behoudsgezind.
Volgens het woordenboek wordt behoudsgezind gebruikt om mensen aan te duiden die in hun woorden en daden streven naar het behouden van de dingen zoals ze zijn.
Dat is misschien niet meteen het adjectief dat je op mijn hoofd zou plakken, maar het is wel zo. Ik kan absoluut niet tegen verandering.
Als er weer eens veranderingen op til zijn en ik daar nukkig over doe, wordt altijd dezelfde anekdote bovengehaald. Hoe ik er als kind echt niet mee kon leven als mijn zus - waarmee ik de kamer deelde - besloot om onze bedden te verschuiven. Waarom moest dat toch steeds weer anders?

Voor ik er erg in had gaf ik gisteren tijdens het poetsuurtje echter een duwtje aan de tv-kast en versleurde de zetel. Een oefening in verandering.

#dag1
En alle huisgenoten waren enthousiast over de metamorfose.


maandag 7 april 2014

Zo'n dag...

Zo'n dag waarop de laatste resten weekendkrant worden uitgelezen,

waarop ik ontdek dat de bloeiende rucola niet alleen de moestuin opfleurt, maar ook ontzettend lekker ruikt,


en waarop de kinderen gewoon op de grond in slaap vallen...


dinsdag 6 augustus 2013

tien voor vijf 's ochtends

tien voor vijf 's ochtends
Daar werd weer voor even hier. Minder stil dan toen, want er werd gewerkt. En we waren met meer: veertien in een dozijn. Maar we vergaten opnieuw de tijd, want het bleef voor altijd tien voor vijf. Er werden mama's gemist en er werden mama's gemaakt.

donderdag 27 juni 2013

Grote Vakantie!

Goede voornemens zijn er ook aan het einde van het schooljaar. Deze keer had ik namelijk het voornemen om iets te naaien voor de juf.
Maar plots zomerde het en bleek het eind juni te zijn. Dus borg ik de goede voornemens weer op en draaide op routine: koekjes bakken en boekjes vouwen. Daarmee kom je al een heel eind, zo blijkt.
Koekjes en boekjes dus morgen, bij de laatste zwaai...
Grote Vakantie!


Alhoewel de Mijnheertjes er weinig gebruik van hebben gemaakt, zou ik ze zo af en toe toch niet kunnen missen: de mensen die voor dag en dauw al klaar staan om kindjes op te vangen, 's middags hun bekertjes vol schenken en de occasionele plasbroeken verschonen. Dus naast de juffen, ook voor de heren en dames van de opvang een welverdiende fijne vakantie!

Grote Vakantie!

woensdag 3 april 2013

groen is gras, groen is gras...

Hier ten huize is er geen gazon. Er is wel gras, gras dat overigens netjes gekortwiekt wordt van zodra het te lang wordt. Maar geen gazon zo strak als een biljartlaken. De mollen hebben vrij spel en daar maken ze dankbaar gebruik van.
Naar mijn zin hebben we zelfs te veel gras, maar daar komt langzaam verandering in, met een wilde border bijvoorbeeld.

Maar wij hebben dus geen gazon, daar ging het over. Daarom kunnen wij in de herfst ongestoord de gevallen bladeren laten liggen en niet als een gek met elektrisch aangedreven wind de bladeren in hopen bij elkaar te blazen. Ik hark wel eens een hoopje bij elkaar tot ik lamme armen heb: een extraatje om door de compost te mengen. De rest wordt aan zijn lot overgelaten en uitgeleverd aan de wetten der natuur.

En zo laten wij ook wekenlang snoeihout slingeren op het gras, van de ene vakantie tot aan de volgende. Nu pas stapelde ik een voorraadje brandhout voor de volgende barre winter.

zondag 2 september 2012

over groter worden en de eerste schooldag

De eerste schooldag hebben we hier al gehad. Voor ons kleinste Mijnheertje T althans. Na vijf weken vakantie ging hij vorige week maandag weer naar de peutertuin. Dag ventje. Dag mama. Zwaai. Zwaai. Zonder gejammer en zonder tranen.
Na de eerste week waren er de eerste snottebellen en aan het eind van de tweede week had Mijnheer T lichtjes koorts en ik een keelontsteking.

Ons grootste Mijnheertje O hoeft pas morgen weer naar school. Er komt een derde leefgroepje bij en een nieuwe juf. Om haar alvast een mooie start te geven, maakten we samen een vlaggenlijn. O koos de kleuren en ik knipte en stikte. Hij deed er nog een gelukssteentje bij.
vlaggenlijn
Er moet ook nog een grote ringmap mee naar school voor alle versjes en liedjes. Die van vorig jaar zag er nog helemaal niet versleten uit, die kon dus gerecycleerd worden. Alleen stond er een krokodil op en weet Mijnheer O maar al te goed dat hij in de dieren(kleuter)tuin geen krokodil meer is, maar een beer. En de orde der beren staat boven die van de olifantjes en de krokodillen. Dus maakte ik er een dierentoren van.

mapZo is het meteen duidelijk dat hij gegroeid is. En volgend jaar klimt daar een aapje bovenop.

maandag 13 augustus 2012

hier & daar


hier & daar

Daar is nu voor even hier. Daar is de stilte oorverdovend. Daar zoeken we de zomer. Daar gaat het leven trager en de dagen sneller. Daar vergeet je of het vandaag of morgen is.

zondag 7 augustus 2011

Deze vakantie...

...maakte ik pruimenjam, voerde ik het systeem van uitslaapochtenden in, besliste ik de kleuren voor de verf van de berging, kocht ik nieuwe schoenen, stopte ik de diepvries vol met tomatensoep en passata, liet ik eindelijk weer eens mijn haar knippen, schilderde ik samen met mijn Man 3/4 van de berging wit, deed de was en de plas, reed ik het gazon af, rommelde ik wat in de tuin, ging ik twee keer barbecuen, oogste ik onze eerste courgettes, werd ik ondervoorzitter, aten we de laatste peultjes, maakte ik een verzameltafel aan de onze voordeur, kochten we een nieuwe computer, bracht ik bergen oude kleren naar de container, rooide ik samen met Mijnheertje Koekepeertje onze eerste aardappelen, sliep ik voor het eerst sinds bijna een jaar een keertje 10u ononderbroken (en helaas ook maar één keertje), plantte ik chocolade cosmos in de border, gingen we twee keer een halve dag naar zee, ontdekte ik dat ook Mijnheertje Woelwater Kapitein Winokio apprecieert en verlangde ik naar nog meer vakantie.