Na veertig dagen gewekt worden door de zon op ons gezicht, rollen we uit bed om 6u in de ochtend. In augustus is zelfs de zon nog niet goed wakker op dat uur. Ik vul weer vlijtig brooddozen en drinkflessen. Vervolgens trap ik samen met de jongens de dag in gang.
Bij elke nieuwe start, of het nu Nieuwjaar, 1 september of de eerste werkdag is, probeer ik met kleine dingen die start te vieren. Soms is dat een nieuwe tas voor mezelf of een nieuw schriftje, maar deze keer startte ik met (de traditie van ?) broodbriefjes in de broodtrommels van de jongens.
In een ver en vaag verleden, maakte ik wel eens zoete briefjes bij de lunch van mijn wederhelft. Toen die niet langer huisgemaakte lunches meenam naar het werk, stierf dit initiatief een stille dood. Nu dus een leuke, aanmoedigende of vooruitblikkende boodschap voor de jongens. De jongste kan weliswaar nog niet lezen, maar daar komt binnenkort hopelijk snel verandering in.
Voor mezelf bestond de kleine verwennerij uit het aantrekken van een paar nieuwe schoenen, onlangs gekregen van een schoolmama omdat ze niet meer pasten. Mij gaven ze de laatste restjes vakantiegevoel mee naar het werk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten