De laatste kruimels...

Het moet eind jaren 1990 geweest zijn dat Pride en Prejudice hier op de televisie te zien was.  Gezien we thuis geen kijkbuis hadden, mocht ik voor het betere televisiewerk bij de buurvrouwen gaan kijken. Daar zat ik dan een uurtje braaf op de poef met een koekje en een kopje thee.
In plaats van naar ons eerste fuif te gaan, organiseerde ik met mijn vriendinnen een Pr&Pr-marathon met een high tea-party. We verdeelden onderling de rollen. Vraag me niet waarom, maar ik koos voor de jaloerse bitch Caroline Bingley.

Een na een vonden we onze eigen Darcy's. En onlangs kwam ik dit tegen. Dat kon alleen maar een kerstcadeautje worden voor de enige meisjesbaby in mijn gewezen-schoolvriendinnen-kring.

Ze kreeg ook nog het allerlaatste zelfgemaakte stuk dat in 2014 van onder mijn naaimachine rolde:

...en eentje voor de zon!

Vandaag viel het water met bakken uit de hemel. Voor één keer sloeg ik het aanbod van een lift naar school dan ook niet af en leende ik deze middag de ouderlijke wagen voor het wegbrengen van Mijnheer O naar de yogales. Het kleinste Mijnheertje en ik genoten voor een keertje ook niet van ons uurtje samen op de speeltuin, maar profiteerden ervan om met de auto een paar boodschappen te doen. We trakteerden ons allebei op een paar nieuwe sandalen in het vooruitzicht van zomers weer dit weekend.
Omdat ik jullie niet op een paar sandalen kan trakteren, laat ik jullie meegenieten van het zonnehoedje dat van de band rolde.



Het zonnehoedje in kwestie stond al een poosje op mijn naai-verlanglijstje, maar het is niet echt een model waar ik mijn kleuterzonen in zie rondlopen. Dus toen vriendin C. een frêle meisje op de wereld zette, had ik het perfecte excuus.
Met het zonengeweld hier in huis, bleken meisjesstoffen ver te zoeken in mijn voorraad. Een geweldig excuus om nog eens een nieuw stofje uit te zoeken bij De Stoffenkamer.
Fleurs des îles van Petit Pan voor Fleur, passender kon ik het niet vinden.
Petit Pan heeft ook biaislint van hun stofjes, maar deze kon ik niet meteen vinden in het aanbod. Dus leende ik de biaislintmaker uit de alaambak van Oma Oma. Super eenvoudig is dat, zo zelf biaislint maken, maar het verbruikt wel wat stof door het schuin knippen. Toch maakt het bijpassende biaislint het mutsje helemaal af.



Even, heel even maar, vond ik het een ietsiepietsie jammer dan ik nooit een dochter heb gehad. Maar met een nichtje & deze meisjesbaby erbij, kan ik af en toe eens iets frullerigs maken als de nood te hoog wordt...