klein geluk: pakjes in de post

Niet dat ik tegenwoordig mijn luie zetel niet meer uitkom, in tegendeel, maar ik bestel tegenwoordig heel wat spullen online. Onder andere omdat ik meestal met de fiets onderweg ben. Na het opladen van boekentassen, fietskleren en boodschappen, heb ik meestal niet veel ruimte meer over. Ook de afstand naar bepaalde winkels is me soms te ver. Neen, dan laat ik ze liever lekker aan huis bezorgen.

Altijd leuk om bij thuiskomst een pakje tegen de voordeur te zien leunen.

Maar nog leuker is het wanneer er tussen de post een echt pakje zit. Zo'n pakje waarvan je geen idee hebt wat er in zit. Zo'n pakje waarvan je de inhoud niet eerst vooraf met je kredietkaart hebt betaald. Zo'n pakje dat iemand speciaal voor jou heeft opgestuurd. Wel, zo'n pakje zat er gisteren tussen de post. Van een lieve dame die mijn blog volgt. Zomaar.

Het pakje op zich was al een cadeautje en een fijne ervaring. Maar wat er in zat, gaf nog meer plezier. Een hele mooie zelfgemaakte blocnote. Erg handig voor mijn boodschappenlijstjes, weekmenu's en ontelbare niet-te-vergeten-notities. Dankjewel @nneke!

klein geluk: tafelbriefjes

Vrijdag / thuisdag. Het huis voor mij alleen. Ik bepaal het ritme van de dag.
Voor ze 's ochtends het huis verlaten, beloof ik aan de jongens om na schooltijd met hen te knutselen. Dus laten ze elk hun boodschappenlijstje voor me achter.

klein geluk #06: vrolijk ontbijt

Pascale predikt: vervang je broodontbijt ’s morgens door een fruitontbijt. Op fruit alleen overleef ik niet, dat kon ik wel voorspellen. Daar moest minstens nog havermout bij. Havermoutpap at ik als kind met lange tanden, maar ik besloot het een tweede kans te geven. In het begin verdoezelde ik de havermout met een scheut ahornsiroop en at ik een stukje pure chocolade als beloning voor het heldhaftig wegwerken van de kom havermout. Na een paar maanden liet ik de siroop achterwege en tenslotte ook het stukje chocolade. Ik had geen camouflage of beloning meer nodig.

Tegenwoordig sta ik 's ochtends fruit te snijden en pitten te strooien over mijn kommetje havermoutpap alvorens de brooddozen te vullen en mijn troepen aan te sporen.

Soms zijn de kleurencombinaties in mijn kommetje bijna te mooi om op te eten. Geef toe, met een bruine boterham kan je dag toch niet even vrolijk beginnen.

klein geluk #04: gespaarde tijd

De kerstvakantie laste een pauze in voor ons groente-, fruit- en broodabonnement. Met al dat feesten, voetjes onder tafel schuiven en restjes verorberen was dat maar goed ook. Dat draaide op zondagavond uiteraard uit op een lege koelkast. De laatste kool, wortelen en aardappelen waren 's middags verdwenen in een hutsepot. Maandag/werkdag en geen tijd om 's avonds nog te stoppen bij de groentenwinkel op weg naar huis, want het is ook voor de kroost meteen een lange eerste schooldag geweest. Lang genoeg.

Op maandagavond moet ik dus toveren: rode kool & een hamburger uit de diepvries, een paar vernukkelde patatjes en een pot appelmoes uit de kelder. Elastiekje lostrekken, pshhht.... en daar open ik potjes tijd. Tijd die ik een poosje geleden op overschot had en die ik zorgvuldig verpakte in diepvriesdoosjes en weckpotten.

Toch even naar de winkel morgen, want ik vind mijn toverstokje niet meer.