Oscar

Bij het open maken van de saaie bruine kartonnen postdoos spatten de kleurtjes er bijna uit. De zachte  wolletjes zijn aangekomen!

Voor wie ook een Oscar wil breien wil ik wel eens een theekransje organiseren...

in wording

Nadat ik deze vakantie meestal met de auto fileloos naar het werk reed, zit ik nu weer dagelijks op de trein om de verkeerschaos te ontwijken. Tijd voor een nieuw breiproject en het inlossen van een reeds lang gemaakte belofte aan Manlief. Voor mijn kleine Mijnheertjes kan ik nog vrijelijk zelf modellen en kleuren kiezen, maar voor Manlief moet alles goedgekeurd worden door het opperhoofd zelve. Debbie Bliss had gelukkig een model dat in de smaak viel en de wol was snel besteld bij mijn vertrouwde leverancier.
Het proeflapje ziet er alvast veelbelovend.

Trouwen

Vorig najaar werd door één van mijn twee allerbeste vriendinnen aangekondigd dat ze in het voorjaar zou trouwen. En dat voorjaar dat is overmorgen.
Na bijna 24 jaar lief en leed te delen werd mij de eer aangedaan om getuige te zijn bij dit gebeuren. Daar hoort uiteraard een nieuwe tenue bij. Dus zo ergens in november besloot ik dat ik een truitje zou breien en dat de rest daar dan maar bij moest passen. Het model was snel gekozen: Marigold Sweater. Na veel twijfel en de wens dat het perfect zou lopen, besloot ik op safe te spelen en hetzelfde garen te nemen als in de beschrijving. Klein probleem: geen verdeler te vinden in België. Dan maar bestellen aan de andere kant van de Oceaan.
Eind december arriveerde mijn pakje met bolletjes. 't Was een ontzettend leuk draadje om mee te werken (wol met linnen) en het breiwerk schoot snel op. En dan - je kent dat wel - ligt dat vestje daar, bijna klaar. Alleen nog knopen aannaaien. Ondertussen kroop de tijd op kousenvoeten voorbij. Eergisteren moest ik me dus nog reppen naar de Veritas om knopen en nu is het eindelijk helemaal af:


PS Het truitje sluit mooier aan rond mijn lijf, dan rond deze paspop met onwerkelijke afmetingen. Gelukkig maar...

Truitje dragen, theetje drinken

Eindelijk kan ik mijn truitje aan! Weliswaar twee keer gebreid, maar nu ziet het er perfect uit. Oordeel zelf:

Voor u mocht denken "wat een mooie rok heeft dat kind aan", dat is gewoon een deken uit ikea. De kleur past anders wonderwel bij mijn nieuwe truitje. Nog geen rok dus, maar die is dringend nodig. Ik heb immers niets dat er bij past, u kent dat wel. Op dus naar het Stoffenspektakel voor een mooi oranje wollig lapje stof. En u die schort voor tantehilde... want dat begint stilaan ook zo'n oneindig lang verhaal te worden. Het probleem is vooral dat je je naaimachine minder makkelijk meeneemt op de trein dan een paar breinaalden.