Twee jaar geleden breide ik voor- en achterpand en één mouw van bovenstaand truitje. En toen bleef het wachten op die tweede mouw en vooral op het aan elkaar naaien van al die stukken. Daarna werd ik zwanger en paste ik langs geen kanten in dit korte truitje, dus was er ook geen haast bij het aan elkaar naaien. En nu is Mijnheertje Koekepeertje al bijna een jaar en heb ik min of meer mijn lijn van weleer terug. Hoog tijd dus om alle stukken bij elkaar te zoeken, nog één mouw te breien en vervolgens het boeltje aan elkaar te naaien. Maar ik was niet meer tevreden: een beetje te los gebreid naar mijn zin. Er zat dus niets anders op dan voor- en achterpand en één mouw uit te trekken en opnieuw te beginnen. Ondertussen heb ik al opnieuw een achterpand en een half voorpand. Ik brei vlijtig verder op de trein, voor de televisie, in mijn dromen...
hé, jij hebt een blog nu! Leuk!! Aah, breisels die zijn blijven liggen, meestal heb ik er daarna geeeen zin meer in, en al zeker niet als ik moet beginnen uittrekken, gij hebt nogal moed!
BeantwoordenVerwijderenIk brei trouwens ook in de trein, weet ge dat ik mij zelfs altijd verheug op lange treinritten zodat ik langer kan doorbreien...