Toen ik een poosje geleden bij spiegelstiksels de aankondiging voor de Kids Clothes Week Challenge weer zag verschijnen, besloot ik om deze keer toch maar mee te doen. Misschien was dit een kans om de Jacob-broek af te hebben voor Mijnheer O er uitgegroeid zou zijn. Met een reeds goedgevulde weekplanning in het vooruitzicht, vroeg ik me af of ik met de citruspers ook extra uren uit de dag zou kunnen persen. Een luttel uurtje per dag, dat kon ik nog wel ergens afsnoepen van het strijken, koken, poetsen, voorlezen of - als het echt niet anders kon - van het slapen.
Het patroon was in de loop van de week voordien al geplakt, doorgetekend en uit stof geknipt. Op het einde van dag 1 klokte ik na een uur af op: stukken afgewerkt met overlocksteek, vlieseline gestreken, nepen ingestikt en zakken geplooid en opgespeld. Prachtig op schema en het resultaat zag er veelbelovend uit.
En toen... toen kwam daar 'iets' tussen. Dat 'iets' was eigenlijk 'iemand'. Om precies te zijn: het was mijn lieve collega E. die met spoed geopereerd moest worden. Helaas was er ook een drukproef die gecorrigeerd moest worden. Blogland mocht al proeven van de stress van het maken van een boek. En dus snoepte ik uurtjes van het strijken, koken, poetsen, voorlezen en vooral van het slapen om alles op tijd rond te krijgen op het werk. De Jacob-broek werd even in de koelkast gezet. Figuurlijk, maar dat begrijpt u wel.
Ondertussen is de proef naar de drukker en maakte ik de Jacob-broek af. Zalig patroontje! En voor een keer was iets wat blijven liggen was niet te klein geworden, maar bleek maatje 110 toch nog net iets te groot voor Mijnheertje O. Bij Vermiljoen bestelde ik gauw nog een voorraadje velours...
