hoopje was

Zoals bij velen was het hier tijdens de zomermaanden erg rustig. Er werd weinig geblogd, maar achter de (computer)schermen werd er naarstig gewerkt. Zo rond half augustus besliste ik dat ik voor de jongens nog een nieuwe outfit wilde naaien tegen de trouw van mijn schoonzussen. Een beetje ambitieus.

Ik startte met een hemd voor Mijnheer O. Het stofje lag al lang in de kast en werd aangevoerd door Oma oma uit Parijs. Toen ik in de winkel knopen stond te kiezen, kreeg ik een visioen. Ik zag mijn zonen in bruin en oranje outfit, mezelf daarbij in chique beige jurkje met oranje truitje en Manlief in een statig donkerbruin kostuum. We waren een plaatje, daar in mijn hoofd. Luttele seconden later stond ik weer gewoon in de winkel en rekende netjes de knopen af aan de kassa.
Thuis snuffelde ik eens virtueel door enkele stoffenwinkels op zoek naar een geschikt oranjekleurig stofje voor het hemdje van Mijnheer T. Bij Vermiljoen vond ik een über schattig vosjesstofje. Het werd besteld en in afwachting van het pakje werd er ijverig verder genaaid aan het hemd van grote broer.
Al naaiende had zich immers een strategie ontwikkeld: eerst een hemd voor O, dan eentje voor T en dan pas de broeken. Zo zouden ze toch op z'n minst elk een net hemd hebben en de broeken, daarvoor kon ik in uiterste nood nog een beroep doen op de prêt-à-porter van enkele behulpzame kledingketens.
Toen enkele dagen later het vosjesstofje arriveerde, zat het vijf minuten later al in de wasmachine. Gelukkig was het toen nog prachtig zomer weer en kon het even later aan de waslijn. 's Avonds was het al verknipt.

Maar de deadline naderde ongenadig. Er rolde enkel nog een feloranje (want zo had ik dat gezien in mijn visioen) Jacob van onder de naaimachine. De Jacobs maakte ik tot nu toe zonder ingestikte plooi, omdat ik dat een beetje te deftig vond in een ribfluwelen broek. Zoonlief noemt de Jacob-broeken zijn lievelingsbroeken omdat ze zo aangenaam wijd zijn, een verademing tussen al die broeken met smalle pijpjes die nu zo in de mode zijn. Ik moest de broek op een veilig plekje wegbergen opdat hij ze zeker nog niet zou aantrekken voor het feest.
Op jacht in de stad naar het geschikte truitje voor bij mijn beige jurkje, griste ik nog een bruine ribfluwelen broek mee voor Mijnheer T. Als troost voor de gekochte broek kreeg hij een passend accessoire uit een zweedse keten...

En ze waren een plaatje, daar op het feest:


Op maandagochtend smeekte Mijnheer O of hij zijn nieuwe broek nu wèl aanmocht om naar school te gaan. En zo geschiedde. Nu is hij rijp voor de was, de Jacob:

Zoonlief bestelde nog een paar exemplaren voor deze winter. Ook met sterretjes alsjeblief, mama...

huwelijksbootje

Mijn schoonzussen trouwden vandaag. Voor u begint te dromen over een dubbelhuwelijk: mijn schoonzussen trouwden met elkaar.

Ruim op voorhand begon ik hier en daar al eens te snuisteren naar een leuke en originele huwelijkskaart. Het leek er sterk op dat ik mij zou moeten tevreden stellen met een 'neutrale' kaart, zo eentje waar een bos bloemen of een auto met 'just married' op staat. Want zowat alle 'koppelkaarten' toonden een klassieke bruid met bruidegom.

Maar waarom zou ik mij daar tevreden mee moeten stellen, dacht ik? Waarom zijn er geen kaarten die ook open en bloot twee bruiden of twee bruidegommen tonen? Als de reguliere kaartjesverkopers mij dat niet bieden, dan doe ik het zelf wel, dacht ik.

Omdat u misschien ook op zoek bent naar zo'n kaart, liet ik er maar meteen een stapeltje drukken. En ik hoop dat u ze en masse gaat versturen naar al die gelukkige bruiden.

de wind in de zeilen

Om er snel vanaf te zijn, liet ik zaterdagochtend de kurkdroge random number generator twee cijfertjes kiezen. Effi & Stien waren de gelukkigen (mailen jullie het adres waar ik het pakketje naartoe mag sturen?). Het weer zag er 's ochtends al zo stralend uit, dat ik geen zin meer had om ook nog een blogje te schrijven. Op zondagavond begon het een beetje te knagen dat ik jullie nog niets had laten weten. Al hadden jullie waarschijnlijk ook wel wat beters te doen dan blogs te lezen.

Vandaag was er ook nog iets anders...

Zeven jaar geleden ben ik om geheel onromantische redenen getrouwd. Wacht, zo onromantisch was het niet: ik had een trouwjurk en een (zelfgemaakt) bruidsboeket. En er was een handvol volk om dat te vieren. Vandaag lieten we onze huwelijksverjaardag -  zoals ieder jaar - geheel onromantisch voorbijgaan. Wacht, zo onromantisch was de dag niet: er was zon, veel zon, en er waren twee flinke zonen. En een Man natuurlijk, nog steeds...

Trouwen

Vorig najaar werd door één van mijn twee allerbeste vriendinnen aangekondigd dat ze in het voorjaar zou trouwen. En dat voorjaar dat is overmorgen.
Na bijna 24 jaar lief en leed te delen werd mij de eer aangedaan om getuige te zijn bij dit gebeuren. Daar hoort uiteraard een nieuwe tenue bij. Dus zo ergens in november besloot ik dat ik een truitje zou breien en dat de rest daar dan maar bij moest passen. Het model was snel gekozen: Marigold Sweater. Na veel twijfel en de wens dat het perfect zou lopen, besloot ik op safe te spelen en hetzelfde garen te nemen als in de beschrijving. Klein probleem: geen verdeler te vinden in België. Dan maar bestellen aan de andere kant van de Oceaan.
Eind december arriveerde mijn pakje met bolletjes. 't Was een ontzettend leuk draadje om mee te werken (wol met linnen) en het breiwerk schoot snel op. En dan - je kent dat wel - ligt dat vestje daar, bijna klaar. Alleen nog knopen aannaaien. Ondertussen kroop de tijd op kousenvoeten voorbij. Eergisteren moest ik me dus nog reppen naar de Veritas om knopen en nu is het eindelijk helemaal af:


PS Het truitje sluit mooier aan rond mijn lijf, dan rond deze paspop met onwerkelijke afmetingen. Gelukkig maar...