hoopje was

Zoals bij velen was het hier tijdens de zomermaanden erg rustig. Er werd weinig geblogd, maar achter de (computer)schermen werd er naarstig gewerkt. Zo rond half augustus besliste ik dat ik voor de jongens nog een nieuwe outfit wilde naaien tegen de trouw van mijn schoonzussen. Een beetje ambitieus.

Ik startte met een hemd voor Mijnheer O. Het stofje lag al lang in de kast en werd aangevoerd door Oma oma uit Parijs. Toen ik in de winkel knopen stond te kiezen, kreeg ik een visioen. Ik zag mijn zonen in bruin en oranje outfit, mezelf daarbij in chique beige jurkje met oranje truitje en Manlief in een statig donkerbruin kostuum. We waren een plaatje, daar in mijn hoofd. Luttele seconden later stond ik weer gewoon in de winkel en rekende netjes de knopen af aan de kassa.
Thuis snuffelde ik eens virtueel door enkele stoffenwinkels op zoek naar een geschikt oranjekleurig stofje voor het hemdje van Mijnheer T. Bij Vermiljoen vond ik een über schattig vosjesstofje. Het werd besteld en in afwachting van het pakje werd er ijverig verder genaaid aan het hemd van grote broer.
Al naaiende had zich immers een strategie ontwikkeld: eerst een hemd voor O, dan eentje voor T en dan pas de broeken. Zo zouden ze toch op z'n minst elk een net hemd hebben en de broeken, daarvoor kon ik in uiterste nood nog een beroep doen op de prêt-à-porter van enkele behulpzame kledingketens.
Toen enkele dagen later het vosjesstofje arriveerde, zat het vijf minuten later al in de wasmachine. Gelukkig was het toen nog prachtig zomer weer en kon het even later aan de waslijn. 's Avonds was het al verknipt.

Maar de deadline naderde ongenadig. Er rolde enkel nog een feloranje (want zo had ik dat gezien in mijn visioen) Jacob van onder de naaimachine. De Jacobs maakte ik tot nu toe zonder ingestikte plooi, omdat ik dat een beetje te deftig vond in een ribfluwelen broek. Zoonlief noemt de Jacob-broeken zijn lievelingsbroeken omdat ze zo aangenaam wijd zijn, een verademing tussen al die broeken met smalle pijpjes die nu zo in de mode zijn. Ik moest de broek op een veilig plekje wegbergen opdat hij ze zeker nog niet zou aantrekken voor het feest.
Op jacht in de stad naar het geschikte truitje voor bij mijn beige jurkje, griste ik nog een bruine ribfluwelen broek mee voor Mijnheer T. Als troost voor de gekochte broek kreeg hij een passend accessoire uit een zweedse keten...

En ze waren een plaatje, daar op het feest:


Op maandagochtend smeekte Mijnheer O of hij zijn nieuwe broek nu wèl aanmocht om naar school te gaan. En zo geschiedde. Nu is hij rijp voor de was, de Jacob:

Zoonlief bestelde nog een paar exemplaren voor deze winter. Ook met sterretjes alsjeblief, mama...