Het Geluidshuis stelt voor: De Naaifabriek

Helaa, er is (voorlopig) geen nieuw luisterverhaal op komst, maar dankzij Het Geluidshuis werkte ik tijdens de Paasvakantie wel een stapel half-fabrikaten weg. Het zit namelijk zo: aan het begin van de vakantie maakten de zonen en ik een afspraak. Elke ochtend, na het opruimen van de ontbijttafel zou ik een Heerlijk Hoorspel naar keuze laten afspelen. Zij zouden zich ondertussen in stilte bezig houden en ik mocht voor de duur van het luisterverhaal ongestoord naaien.
Er zijn inmiddels al twaalf luisterverhalen en die duren telkens ruim een uur. Met dit rantsoen kon ik leven. Er rolden bijgevolg de afgelopen twee weken achtereenvolgens een hemd, een kniebroek, twee t-shirts en een sjaal van de band in mijn Naaifabriek.



Het hemd en de kniebroek vormden in mijn hoofd oorspronkelijk een onafscheidelijk duo, maar door omstandigheden gingen ze elk hun weg. Het hemd ging voor onbepaalde duur op reis naar de kleerkast van het oudste Mijnheertje en de broek verhuisde linea recta naar de kleerkast van het kleinste Mijnheertje. Ik denk echter dat ze snel weer verenigd zullen zijn.
De Thor T-shirts zijn gelukkig nog wat ruim voor het grootste Mijnheertje en zullen makkelijk overzomeren. Voor één keer ben ik dus ruim op tijd klaar met de aanleggen van de wintervoorraad en dat al in april.
De sjaal maakte ik uit een afgekeurd dekbed. Afgekeurd na levering omwille van het feit dat de stof veel te licht om verder dienst te doen als een dekbed. De risico's van online bestellingen, nietwaar. Maar een afgekeurd dekbed is gewoon een lap stof in de ogen van elke naaister. Dus heb ik nu een zomerse sjaal voor mezelf, ik ben tenslotte een wolkenmeter.