liefde in potjes

Op de planning stond een blogje over wat voor een geweldig fantastisch idee dat wel niet was, zo'n verjaardagsfeest voor een 6 jaar en 6 maanden oud Mijnheertje. Zes maanden geleden zaten mijn hoofd en mijn agenda te vol voor een verjaardagsfeest en verkocht ik vol vuur het nieuwe concept we-vieren-het-gewoon-een-half-jaar-later.
Nooit had ik kunnen vermoeden dat er nu nog minder plaats zou zijn in mijn hoofd. Een uur voor we een bende jongetjes op school moeten afhalen op vrijdagmiddag loopt er slecht nieuws binnen. Gelukkig zijn de pannenkoeken al gebakken en de weergoden ons welgezind. De stoomoven doet gedwee haar opwarmwerk en de tuin ontvangt het uitgelaten jong geweld met open armen. Manlief en ik doen ons hart voor even op slot en drentelen er tussendoor.



Op woensdag is mijn hart al lang niet meer versleuteld en bereikt het gerommel in mijn hoofd een hoogtepunt. 's Ochtends leg ik in de supermarkt een pak geleisuiker in mijn kar. 's Middags rijd ik voor het eerst dit seizoen naar de aardbeienautomaat. 's Avonds, als ons huis stil is geworden, roer ik al mijn onrust met een flinke dosis liefde door een ketel aardbeienconfituur. Alles wat ik wil zeggen, zit in die potten confituur...