Alles ging er uit en alleen wat ik als lentefähig beschouwde hing ik op de roede: rokken, broeken, t-shirts, truien,... Het viel op dat ik vooral okergele, grijze en lichtroze kledingstukken had. Dus doorzocht ik de overgebleven kleren om te kijken of er in die tinten nog kledingstukken waren die in de lente-selectie mochten.
Vergeten kleren, dat zijn die kleren waarvan elke opruimgoeroe dicteert dat je ze meteen weg moet doen. 'De kleren die je het voorbije jaar niet hebt aangehad' is het daarbij horende criterium. Die kleren van 'misschien' en 'ooit' en 'als'. Zo vond tussen mijn 'vergeten kleren' een rok met een groot okergeel bloemmotief. De rok maakte deel uit van een ensemble dat ik ooit voor een trouwfeest droeg en sindsdien in de afdeling feestkledij was beland voor 'als ik ooit misschien nog eens naar een feest moet'. Maar door de rok los te weken van het bijhorende bloesje, het vestje, de handtas en de schoenen, zag hij er plots helemaal anders uit en kon hij gedegradeerd worden tot werkkledij.
Ziezo, mijn hoogstpersoonlijke spring capsule wardrobe hing in de rekken, zonder een cent te spenderen. Door zo'n beetje met mijn kleren heen en weer te sjouwen, had ik toch een beetje het gevoel alsof ik net gaan shoppen was.
De rest van de kleren werd in drie hopen verdeeld, min of meer overeenkomstig de overige seizoenen. Ze verdwenen uit het zicht in de laden van mijn kleerkast. Zo kan ik ze een beetje vergeten... Bij het sluiten der kleerkastdeuren besloot ik ferm dat hiermee ook officieel het buy nothing new jaar was gestart.
P.S. Voor wie ook een minimale garderobe wil beginnen: lees eerst het internet tot je niet meer weet waar je hoofd staat en lees vervolgens dit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten