Nadat de vogels eerder dit jaar de kersen hadden geoogst, was ik ze dit keer voor bij de pruimen. Die vinden ze blijkbaar minder aantrekkelijk. Van een kilootje pruimen en een kilootje suiker maakte ik vier potjes jam. De rest van de pruimen verdween netjes schoongemaakt en in stukjes gesneden in de diepvries voor later. Het werd een samenwerkende vennootschap met Mijnheertje Koekepeertje, want hij mocht de etiketten versieren. Voor de archieven stempelde ik er nog de inhoud (confi
TUUR, snapt u hem?) en de datum op. Tot slot kregen de gerecycleerde jampotjes een ouderwets stoffen kraagje (uit een oud hemd van de jongens geknipt).

Omdat wij hier geen grote jam-eters zijn, gaan de potjes naar de Grote Moeders van de Mijnheertjes. Om het leven spannend te houden kookte ik één pit mee en die zit nu in een van de potjes. Wie de pit binnenkort op zijn zondagse toast smeert, mag me iets vragen om te maken: sjaal, rokje, ovenwanten, laptop-cover, een set kaartjes, een vlaggetjesslinger,...
Ik hou u op de hoogte!
da's een goed idee! Mooi zeg, bijna te mooi om op te eten ;-)
BeantwoordenVerwijderen