Vroeger stond er bij ons thuis een embargo op het gebruik van het woord
kerstmis tot zowat half december, althans in het bijzijn van de man des huizes. Als enige man in ons gezin, leek hij nooit te kunnen begrijpen dat de andere drie (vrouwelijke) huisgenoten vanaf de eerste tekenen van het korten van de dagen begonnen te fantaseren over het kerstdiner, de genodigden, de kerstkaartjes en de pakjes. Die laatste twee waren in vele gevallen zelfgemaakt en dus moesten we daar op tijd over beraadslagen bij een kopje thee.
Alhoewel mijn hoofd nog steeds zo ergens in september alvast begint te dromen over kerstmis, staat er al lang geen embargo meer op het uitspreken van kerstmis. Vandaag vindt mijn eigen Man des huizes alles best - ik kan hem zelfs voor mijn kar spannen als het moet - heeft Ikea de kerstversiering al uitgestald en wemelt het op het internet van deelnemers aan Tess' Secret Santa editie 2011. Dan kan ik toch niet achterblijven?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten