De set postkaartjes heb ik niet zelf gekocht, daar ben ik zeker van. Not my cup of tea. Ik heb ze vast van iemand gekregen en een gekregen kaart kijk je niet in de bek. Dus ik gooide ze niet weg, maar ze verhuisden eeuwig mee in de voorraaddoos met postkaartjes.
Onlangs ik zag een geweldig idee bij Karen Barbé en ging nog eens door de voorraad op zoek naar de stiefdochters onder de postkaarten. En zie: wat gaatjes en felroze borduurgaren later ziet het er al veel beter uit.
En een titel hoefde ik zelf niet meer te zoeken.
En een titel hoefde ik zelf niet meer te zoeken.
Geweldig leuk idee, maar het lijkt me toch nog wel even een klusje....@
BeantwoordenVerwijderenleuk gedaan, is dat niet super moeilijk?
BeantwoordenVerwijderenEigenlijk valt het best mee, met wat geduld en de hulp van millimeterpapier en het prikmatje van de zonen.
Verwijderen