Noem het duurzaamheid of zuinigheid, maar in ons nieuwe leven worden de versleten handdoeken niet meteen verbannen naar de lappenmand, maar worden ze deskundig versteld. Alhoewel ik blij ben dat ik als jong meisje niet voorbestemd werd om snit en naad, keukenrecepten en etiquette-regels tot in de perfectie te beheersen, zou ik nu toch graag de techniek van het stoppen onder de knie hebben gehad. Mijn eerste poging - meteen in een onconventionele stervormige stopvorm - vond ik niet al te geslaagd. Misschien baart oefening wel kunst, maar ik wou de handdoeken snel weer in gebruik. Dus diepte ik uit de bak met oude-lappen-voor-allerlei-vieze-klusjes oude keukenhanddoeken van mijn oma op, verknipte ze in rondjes en strooide wat confetti over de gaatjes in mijn handdoeken. Nu heb ik altijd een stukje oma bij de hand in de keuken. Handig, want zij wist wel raad met snit en naad of keukenrecepten en vast ook met etiquette...
Leuk, ik vind de steek tof. Fijne manier om je oma zo toch bij de hand te hebben. Ik ben nu een deken aan het maken van granny squares gemaakt van allemaal restjes garen van mijn oma's. Fijne gedachte.
BeantwoordenVerwijderenGewoon een heel erg leuk maar ook goed idee. Ik heb dit soort oplossingen jaren gedaan, maa eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat dat inmiddels niet meer gebeurt. Maar er slijt ook veel minder als je nog maar met twee bent..... @
BeantwoordenVerwijderen