Als er weer eens in een recordtempo avondeten op tafel moet staan en ik liever geen pottenkijkers in de keuken heb, druipt Mijnheerje T altijd beteuterd af. Manlief ziet deze groeiende interesse voor het koken met lede ogen aan. Als hij maar geen kok wordt...
In Dagelijkse Kost staan er regelmatig mensen schaamteloos naar binnen te gapen. Dat was ons kleinste Mijnheertje niet ontgaan. Dus besloten we om deze vakantie de tocht naar Leuven aan te vatten om op z'n minst die keuken eens te gaan bekijken, met of zonder Jeroen erin.
Nu was een treinrit van ruim een uur mij net iets te ver om gewoon naar een mogelijk lege keuken te gaan kijken. Dus ontplooide er zich een Leuven-plan.
Ik vulde het programma aan met een bezoekje aan The Grasshopper. Zo kon ik meteen twee verjaardagskadootjes van mijn lijstje afvinken. Oorspronkelijk zouden we 's middags een worstenbroodje eten bij Würst. Mijnheer O besloot echter een week of twee geleden om geen vlees meer te eten (na het zien van een aflevering van Dagelijkse Kost trouwens, maar dat is een ander verhaal). Mijnheertje T sloot zich de avond voor ons uitstapje aan bij dit standpunt. Het worstenbroodjes-plan werd afgevoerd. Hij at de volgende middag wel zonder scrupules smakelijk een broodje met ham.
De namiddag vulden we met een onschuldig doch geestverruimend bezoek aan Museum M. Zelf was ik tot mijn scha en schande nog nooit verder geraakt dan de inkomhal. Met een speurboekje dwaalden de jongens en ik samen een dik uur door de vaste opstelling. Een echte aanrader dat boekje: bij elke opdracht zette ik de jongens op weg en terwijl ze hun zoektocht afwerkten kreeg ik de tijd om rond te kijken. Zij leerden heel wat bij en ik friste nog eens mijn kunstkennis op.
We gingen tot twee maal toe piepen in de keuken, maar - zoals af te leiden uit de snoet van Mijnheertje T - geen 'Monsieur' te bespeuren. Soms hebben we ook een beetje minder geluk...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten