Zoals u hopelijk al ergens hebt gehoord of gelezen wordt eind november een VN-klimaatconferentie gehouden in Parijs. Twee van mijn ex-collega's/vriendinnen zijn zo gedreven dat ze er op de fiets heen gaan. Ik zag dat niet helemaal zitten, maar bood wel aan om solidair te zijn in de trainingsfase. Gisteren trapte ik die flink in gang: 84km met 700 hoogtemeters op mijn gewone alledaagse fiets. To remember eind november: 'eten tegen de honger die komt' is geen flauw gezegde dat nergens op slaat (tegenwoordig noemen we dat 'trage suikers'), een fietsbroek met dik zeemvel is geen luxe en karakter kan je niet genoeg hebben.
De hele zondag glom ik nog na van trots.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten