
Terwijl de hele creatieve blogwereld gonst van Het Rokjesboek van Mme Zsazsa (en Elza D. niet te vergeten!), zijn we hier in huis volledig in de ban van een andere zaza, meerbepaald Zaza de kakkerlak uit Pluk van de Petteflet.
Iedere avond voor het slapengaan lees ik een hoofdstukje voor ons oudste mijnheertje. Hij zit altijd muisstil en gefascineerd te luisteren. Zelf beleef ik ook ontzettend veel plezier aan het voorlezen. We zitten gezellig samen in zijn grote bed en zijn lijfje leunt moe tegen het mijne. Het is een geweldig verhaal met vreemde woorden zoals plantsoen of etage en met intrigerende personages zoals Mevrouw Helderder of de Stampertjes. Alleen... mijn rug deed zo'n pijn van het lange zitten tegen de harde achterwand van mijnheertjes bed tijdens het voorlezen.
Daar moest dus een extra kussen komen, liefst met een mooi sloopje erom heen. Dus zocht ik leuke stofjes uit op het Stoffenspektakel. Na al die prachtige werkstukken die ik hier op het net voorbij zag flitsen - van kussen tot rokje en van broek tot dekbedovertrek (jawel!), stond ik te popelen om ook met paspel aan de slag te gaan. Zelfgemaakte paspel welteverstaan, want als we iets doen, gaan we all the way.
De trucen keek ik af bij elisanna, een fluitje van een cent. Mme Zsazsa kwam toch nog van pas, want uit haar boek halde ik de tip om voorgevouwen biais gewoon in twee te snijden. Veel minder werk dan openstrijken en dubbel vouwen en nog profijtig ook.

De paspel mooi tussen de naden stikken was een ander paar mouwen, maar de kneepjes van het vak worden door Mina Dotter (aka Polkadotjes) haarfijn uitgelegd. En oefening baart kunst, nietwaar, dus fabriekte ik meteen twee sloopjes.


En mijn rug? Daar gaat het nu veel beter mee...
*Glimlach* Wat een moeder lijden kan!
BeantwoordenVerwijderenCorrectie: Wat een moeder maken kan!
Ik ga me der ook ne keer aan wagen binnenkort.