Ik geloof dat we zo'n beetje alle regels voor een veilig kinderbed aan onze laars hebben gelapt. Mijnheer O. kreeg voor zijn eerste verjaardag namelijk een oud metalen ziekenhuisbedje cadeau van Nonna. Nonkel M. spoot het vakkundig in koud Scandinavisch blauw, waarna het ruim twee jaar dienst deed als heerlijke slaapstede voor O.
Nadat we in een faliekant afgelopen experiment hadden geprobeerd om onze jongens samen te laten slapen en we uit pure miserie midden in de nacht het reisbed uitplooiden om het kleinste mijnheertje maar weer afzonderlijk te laten slapen (het in elkaar gevezen kinderbedje liet zich op nachtelijke uren niet zo gauw verplaatsen daar het niet door de deur kan), ontdekten we dat hij wonderwel veel beter sliep in dat reisbed. De zachte wanden en de beschutte omgeving voelden blijkbaar vertrouwder dan een open spijlenbedje. Dus sliep T. voortaan altijd in zijn fijne reisbed, ook thuis.
Groot was dan ook onze vrees om hem tijdens de kerstvakantie niet alleen van kamer te doen wisselen met grote broer, maar ook nog eens van bedje.
Ik besloot de stap kleiner te maken en een bedrand te naaien voor in het spijlenbedje, waarbij de wijze raad van Het Consultatiebureau steeds maar in mijn hoofd galmde Gij zult geen bedrand in uw kinderbed hangen. Ik knipte grote rechthoeken van gewatteerde stof en stikte er bias omheen. Bij rechthoek nummer vier had ik eindelijk het maken van rechte hoeken onder de knie.
Omdat mijn nieuwe naaimachine het hele alfabet kan stikken, besloot ik aan het hoofdeind een klein tekstje te borduren. Omdat grote broer het op dat moment zo überschattig kon zingen, werd het Twinkel twinkel kleine ster, o wat ben je hoog en ver.
Het grote moment was aangebroken: het reisbed werd dichtgeplooid (maar bij de hand gehouden) en de mijnheertjes wisselden van kamer... zonder problemen.
De bedrand was de start van een hele resem naaiwerken, die ik u eindelijk eens stuk voor stuk wil presenteren. Wordt vervolgd...
PS Eergisteren kwamen er eindelijk ook lichtgevende stickertjes van sterren en een 'maane' (bespeur ik daar toch een westvlaamse tongval?) op zijn rolgordijntje om het plaatje compleet te maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten